Hamit HAYAL

Hayat nedir, baştan sona bir rüya,
Aşkın hüzün olduğunu unutma.
Hasret baki, bir tadımlık bu dünya,
Ömrün bir gün dolduğunu unutma.

Erişmek zor yüce gönül tahtına,
Gölge düşmez sadıkların ahtına.
Gün doğmazsa âşıkların bahtına,
Aşkın yarım kaldığını unutma.

Çilesi var yanmak için özlerin,
Neden hâlâ çözülmüyor sözlerin?
En sonunda beni yakan gözlerin,
Bir boşluğa daldığını unutma.

Ayağının altındaki zeminim,
Yıllar sonra gözündeki neminim.
Ben bu aşkın yarınından eminim,
Gariplerin güldüğünü unutma.

Demek ki sen ayrılıktan yanasın,
İstiyorsun gönlüm her gün kanasın.
Diyelim ki bir çözülmez manasın,
Yüce Hakkın bildiğini unutma.

Hicran yarasına değip ağlatan,
Bir çift gözde nehirleri çağlatan;
En sonunda bir hayale bağlatan,
Gülün bir gün solduğunu unutma.

Hamit Hayal / Gönen / 17.05.2014

Bahtiyarlık duygusu bırak kalsın özümde,
Yeniden bir kıvılcım çakma Allah aşkına;
Yollarını bekledim, fer kalmadı gözümde,
Bir durulmaz yaş olup, akma Allah aşkına.

Kasvetine razıyım, yalnız başımı eğse,
Elbet çözülecek sır, seni sevmeye deyse;
Bir tarifsiz tanımsız bağlanış mı, her neyse,
Yeniden hicranlarla yakma Allah aşkına.

Keseli yıllar oldu benden bir hoş selamı,
Duymadım dudağından aşka dair kelamı.
Unuttum ya gözlerin yeşil miydi, elâmı,
Sitem edip başıma kakma Allah aşkına.

Acırım sana dair kandığım her hülyaya,
İnancım bana zaten veda et der rüyaya;
Sevgilim bu son olsun, içimdeki dünyaya,
Gönül penceresinden bakma Allah aşkına.

Cevabım gözyaşımdır “Hiç sevdin mi?” soruna,
Yakar seni dokunma yüreğimin koruna.
Bir veda demidir bu, gitmiyorsa zoruna,
Ak göğsüne kızıl gül takma Allah aşkına.

Sevda kölesi miyim gözlerim hep hür günde,
Tükendim ben severek gönüllü bir sürgünde.
Her şey mazide kalsın, ne olursun bir günde,
İnsaf et be sevdiğim, yıkma Allah aşkına.

Bir ayrılık ya da bir veda de gözyaşıma,
Benim saadet denen şey gelmedi başıma.
Unutmak istiyorum ne olursun karşıma,
Bundan sonra bir daha çıkma Allah aşkına.

Hamit Hayal / Gönen / 16.05.2014

Efkârım var, içim yandı diyorsam
Bu şehirden çıkıp gitmek farz oldu.
Zman bana küskün, ömür yiyorsam
Bu şehirden yıkıp gitmek farz oldu.

Şimdi nerde düşlerime girenler
Yüreğimde çığlık olmuş sirenler.
Gurbet gurbet akıp gider tirenler
Bu şehirden bıkıp gitmek farz oldu.

Bir ben miyim ayrılığı dert eden
Sevmediysen koy önüme bir neden.
İflah olmaz bir gün bana zulmeden
Bu şehirden yıkıp gitmek farz oldu.

Gençlik gitti, geri kalan ömür az,
Gülü soldu sevdamızın, bitti yaz.
Bilmiyorum, neye değdi bunca naz,
Bu şehirden akıp gitmek farz oldu.

Hayal bitti, tükendi ya her hülya
Sana kalsın sevdiceğim bu dünya.
Beni boş ver, gördüm derim bir rüya,
Bu şehirden çakıp gitmek farz oldu.

Yıllar yılı ahvalim ne bilmeyen
Hatır sormaz, gözyaşımı silmeyen.
Bir vefasız, bahtıma hiç gülmeyen
Bu şehirden yakıp gitmek farz oldu.
Hamit Hayal / Gönen / 14.05.2014

Gönlü yakar endam ile biçimin,
Kandığını bilmesinler sevdiğim.
Karşılıksız bir sevdadan içimin,
Yandığını bilmesinler sevdiğim.

Aşkın var mı bir tat alan huşundan,
Yıllar çetin, zaman ağır kurşundan.
Ayrılığı garip gurbet kuşundan,
Sandığını bilmesinler sevdiğim.

Her günümü harap ettim geceden,
Yenilmişim, bir farkım yok cüceden.
Sevenlerin yar gönlünde yüceden,
İndiğini bilmesinler sevdiğim.

Bir güzel sev, al dağları sırtına,
Kim var benim gibi boşa yırtına.
Bitti artık içimdeki fırtına,
Dindiğini bilmesinler sevdiğim

Bir gün çalar kapımızı zamansız,
Dertler vardır çaresiz ve amansız.
Ben sevdana olmasam da imansız,
Dendiğini bilmesinler sevdiğim.

Geçirsen de aşk denen bir elekten,
Şikâyetim olmaz benim felekten.
Vurgun yedim bir vefasız melekten,
Yendiğini bilmesinler sevdiğim.

Bir erilmez sır sende ki niva ne,
Nasıl çözsün boynu bükük divane?
Yıllar yılı çevrende bir pervane,
Döndüğünü bilmesinler sevdiğim.

Aşkın masalında ismi yok devin,
Bir hükmü kalmadı düşteki evin.
Adı sevda içimdeki alevin,
Söndüğünü bilmesinler sevdiğim.

Hamit Hayal / Gönen / 12.05.2014

Hüzün dolu bu dünyada,
Bir tek seni tanıyorum.
Aşk denilen bir rüyada,
Yüreğimden kanıyorum.

Aşk sondaydı aldım öne,
Dön yüzünü benden yöne;
Ben divane döne döne,
Bir alevde yanıyorum.

Bir yarayla dağlandığım,
Hiç sır değil ağlandığım.
Bir güzel var bağlandığım,
Hâl dilinde anıyorum.

Belki bir ibretlik ayet,
Gel artık etme şikâyet;
Aşk diyorsun ya hikâyet,
Ben hakikat sanıyorum.

Bir ışık ol yak âleme,
Aşkı vermiş Hak âleme;
Gir gönlümden bak âleme,
Ben kalbimi sunuyorum.

Hamit Hayal / Gönen / 12.05.2014