Bu şehirden çekip gitmek farz oldu

Efkârım var, yandı bende iç desem,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.
Hükümsüzdür sevdamıza hiç desem?
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Yüreğimde çığlık olmuş sirenler,
Gurbet gurbet akıp gider tirenler.
Şimdi nerde düşlerime girenler,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Neden benim ayrılığı dert eden,
Sevmediysen koy önüme bir neden.
İflah olmaz bir gün bana zulmeden,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Gençlik gitti, geri kalan ömür az,
Gülü soldu sevdamızın, bitti yaz.
Bilmiyorum, neye değdi bunca naz,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Hayal bitti, tükendi ya her hülya,
Sana kalsın sevdiceğim bu dünya.
Beni boş ver, gördüm derim bir rüya,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Yıllar yılı ahvalim ne bilmeyen,
Hatır sormaz, gözyaşımı silmeyen;
Bir vefasız, bahtıma hiç gülmeyen,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Neye yarar yüzündeki tül artık,
Cemalinde güneş battı, kül artık.
Bülbül hicret etti, soldu gül artık,
Bu şehirden çekip gitmek farz oldu.

Hamit Hayal / Gönen / 14.05.2014

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir