Hamit HAYAL

Biraz hüzün verir her solmuş resim,
Ben seni hep sevdim sözünde Eylül.
Nihayet kalbime düşen son mevsim,
Aşka bir vedadır özünde Eylül.

Ne verirse versin hayat her derste,
Her gönül muhtaçtır birazda meste.
Çözülmez muamma, bir engin beste,
Bir kader hükmünün cüzünde Eylül.

Şu vurgun mevsimden geri git biraz,
Ne aldın hayattan, aşktan mı bir haz?
Şimdi bir efsane ve bir masal yaz,
Belki bir başlangıç güzünde Eylül.

Sevgiler biter mi, kopar mı bağda,
Gülün yas var şimdi solduğu bağda.
İsterdim hep kalsın bir eski çağda,
Ayrılık ve hasret, hüzünde Eylül.

Artık göz ararken zengin günleri,
Yaşadık, kalmadı rengin günleri;
Elveda ey ömrün engin günleri,
Şimdi her sevenin yüzünde Eylül.

Hamit Hayal / Gönen / 30.08.2014

Her mısrası hicran dolu, şiirce,
Yenilip, sana diz çökerek yazdım.
İstedim her duygum olsun şairce,
Gözümden nice yaş dökerek yazdım.

Bir gölge misali sen bu âlemde,
Güllerde saklısın, yoksun lâlemde.
Ben yoruldum artık bitik kalemde,
Aşkı yüreğimden sökerek yazdım

Beni sensiz garip eden bu gurbet,
Yorulmuş ruhuma beden bu gurbet;
Şimdi anlıyorum neden bu gurbet,
Cezamı sürgünde çekerek yazdım.

Hakikat değilmiş sevgilim ahtın,
Yerle yeksan olsun taç ile tahtın.
Beni ağlatmakla güldü mü bahtın,
Önünde boynumu bükerek yazdım.

Hamit Hayal / Gönen / 29.08.2014

Ömrümde olmayan bir sonsuz düşte,
Kalmak istiyorum, sensiz olmuyor.
Mutluluk muhakkak bir sonsuz düşte,
Dalmak istiyorum, sensiz olmuyor.

Aşk neden insanı bir mahkûm eder,
Dünlerim gözyaşı, bugünüm keder.
Bu aşkta bir yetkin hüküm ki kader
Silmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Neden hep böylesin, aşkıma sağır,
Düşmem mi yollara, sen yine çağır.
Verdiğin her hüküm kahrınca ağır,
Ölmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Özümce ağlamak bir arsız his mi,
Gelme diyorsun hep, yolların sis mi?
Dünyada var mı bir mutluluk resmi,
Bulmak istiyorum, sensiz olmuyor.

Ne hüzünde varsın sen ne neşede,
Sessizce bekledim hep bir köşede.
Mutluluk ararken bu son şişede,
Gülmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Mecnun olmayana verilmez sırrın,
Bir hükmü sahipten, yerilmez sırrın;
Ardında ne var bu erilmez sırrın,
Bilmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Hamit Hayal / İst-Ümraniye / 19.08.2014

Esir aldın beni, bir köle yaptın,
Bu aşkın minneti Hayal’e kaldı.
Bir günde dönülmez yollara saptın,
Bu aşkın cinneti Hayal’e kaldı.

Gözlerimden nice yağmur boşansa,
Güler miydin yine hüzün yaşansa?
Tut beni elimden, bırakma şansa,
Bu aşkın mihneti Hayal’e kaldı.

Beni kucaklayan her havi düşte,
Bir iz bırakmadın her kavi düşte;
Sanma ki mutluluk bir mavi düşte,
Bu aşkın cenneti Hayal’e kaldı.

Akıp gittin gözlerimin selinden,
Seni sordum nice seher yelinden.
Gönlüm tutar yine gönül elinden,
Bu aşkın himmeti Hayal’e kaldı.

Bir günde hasretim düşer ya dile,
Yan istedim sende yan benim ile.
Ne ararsan keder, gam, hüzün, çile,
Bu aşkın nimeti Hayal’e kaldı.

Âlemden Allaha selamı yazda,
Aşkın hakikati kelamı yazda;
Nedir şu ayrılık, bela mı yazda,
Bu aşkın ümmeti Hayal’e kaldı.

Ne sen varsın aşktan aldığım payda,
Ne ismin kütükte düştü bir kayda.
Yıllar geldi geçti, görmedim fayda,
Bu aşkın zimmeti Hayal’e kaldı.

Hamit Hayal / İst-Ümraniye / 19.08.2014

Sevda âlemine karışıp senle,
Nice hayallere vargın yaşamak;
Muhtaç olduğum şey, barışıp senle,
Gönlümü gönlünle sargın yaşamak.

İlk söz yüreğime düşünce akit,
Hazırdı gönlümde her sevgim nakit.
Gençliğim gidiyor, bitiyor vakit,
Sonsuza kadar mı dargın yaşamak?

Bütün dileklerim sevda dokulu,
Sevgim var özünde cennet kokulu.
Dünyada şu aşkın yok bir okulu,
Olsaydı, olmazdı kırgın yaşamak.

Sendede olsaydı bir gönül çağlar,
Sevgili geçmezdi şu coşkun çağlar.
Her şafak geceyi gündüze bağlar,
Nereye kadar bu durgun yaşamak?

Benim her halimi biliyor Mevla,
Kadehlere düşmek daha mı evla?
Mecnunca her hayal her demde Leyla,
Bir çöl serabında kurgun yaşamak.

Son mevsim öncesi bir faslı bahar,
Ne Kerem yaşadı ne Aslı bahar;
Belki geldi geçti kaç yaslı bahar,
Kader mi hep böyle vurgun yaşamak?

Hamit Hayal / İst-Ümraniye / 18.08.2014