Hamit HAYAL

Bir yalancı bahar diyorum aşka,
Sen bende tükenmiş ruhu gör asıl.
Zihnimde kurgun bir hayalden başka,
Hasretin ömrümden bir yorgun fasıl.

Ne kalacak uyandığım rüyadan,
Ayrılık zor, hasret başka biçimde.
Senin için vazgeçmişim dünyadan,
Hiç sönmeyen bir alev var içimde.

Yalan değil hicranlarla dolduğum,
Sen olmasan hayat zaten bir boşluk.
Meçhul değil neden mecnun olduğum,
Bir hüzündür kalbimdeki sarhoşluk.

Dilerim benimle yan, benle üşü,
Gözümde o sonsuz ziya sönmeden.
Neyleyim varlığın olmayan düşü,
Bu aşkta umut yok, bahtım dönmeden,

Yüzünde o eşsiz gülüşün olsun,
Nice sonsuz sadet dolsun bu şehir.
Bu sene bambaşka bir düşün olsun,
Seninle bahtiyar olsun bu şehir.

Bir yalancı bahar diyorum aşka,
Sen bende tükenmiş ruhu gör asıl.
Zihnimde kurgun bir hayalden başka,
Hasretin ömrümden bir yorgun fasıl

Hamit Hayal / Gönen / 01.01.2015

Bir hayal misali her an gördüğüm,
Ne olacak benim bu halim, söyle.
Kalbimde bir yara, gönül kördüğüm,
Ne olacak benim bu halim, söyle.

Ayrılık ezeli, hasret mi sonsuz,
Aşklar mı yaralı, düşler mi tonsuz?
Hangi sevgili var, yaşanır onsuz,
Ne olacak benim bu halim, söyle.

Bilmiyor şu zaman bir yerde durmak,
İsterdim hasreti kalbinden vurmak.
Ne kaldı geriye, bir hayal kurmak,
Ne olacak benim bu halim, söyle.

Bozkırda bir çığlık, şafakta siren,
Yıllardır meçhule gider bir tiren.
Aşkın çıkmazında bir yola giren,
Ne olacak benim bu halim, söyle.

Ey mübarek duam, ey içli niyaz,
Hissime kar yağdı, düşlerim beyaz.
İki dudağından beklerken bir yaz,
Ne olacak benim bu halim, söyle.

Bir rüyadan yine sensiz uyandım,
Bülbülce çilendim, bir gülce yandım.
Adı aşk olan bir masala kandım,
Ne olacak benim bu halim, söyle..

Yağmurlar kesildi, fırtına dindi,
Hep öyle sanırdım, son perde indi.
Aşkın çıkmazında ağlarken şimdi,
Ne olacak benim bu halim, söyle.

Hamit Hayal / Gönen / 31.12.2014

Döneceksin diye seni beklerken,
Öğrendim sonsuzun an olduğunu;
Yolların ucuna yollar eklerken,
Öğrendim, vuslatın zan olduğunu.

Bir hükmü kalmadı aşkımda rolün,
Her hüzün deminde düşüyor kolun.
Sevgilim yaşanan en hazin sonun,
Öğrendim, bir yıkık han olduğunu.

Bilirim, sevdanın yoktur bir yaşı,
Ne zaman güz değer, düşürür başı.
Bu yüzden yalnızdır her mezar taşı,
Öğrendim, cananın can olduğunu.

Ne gönül şen olur, ne tutar yama,
Boş olan dünyada değer mi gama?
Gözünde güzellik var belki, amma,
Öğrendim, görmez bir yan olduğunu.

Tükendi en güzel mevsim az evvel,
Bir hükmü kalmadı, bitti naz evvel;
Uğruna yandığım güzel az evvel,
Öğrendim, gülenin sen olduğunu.

Gelen geçip gider, geride kalan,
Biz neyi sevdiysek, kopartıp alan;
Sadece bir hayal, belki bir yalan,
Öğrendim, aşkta bir son olduğunu.

Hamit Hayal / Gönen / 27.12.2014

Aşkın yüce mertebesi kâmilde,
Bir melek misali özün yazıldı.
Sebep, saik, hakikat, her amilde,
Yaksın diye aşkta közün yazıldı.

Mesafeler alıp birkaç kademde,
Hayat her yerdedir hayal her demde.
Her günahkâr suçu arar Âdem de,
Âlemde ilk önce cüzün yazıldı.

Senle aramızda aşk bir barikat,
Ben ağlarken sen gülersin, farikat;
Hangi amel hangi hâl ve tarikat,
Özünde aşk olan sözün yazıldı.

İdrak ettim, şöyle baktım âleme,
Gülde sensin, benziyorsun lâleme;
Yüce Rahman emretti ki kaleme,
En derin âlemde gözün yazıldı.

Ebed bu an, ezel vardır temelde,
Ümit bilmez, sordum demez emelde.
Bin bir mana mah bildiğim cemalde,
Beni benden alan yüzün yazıldı.

Gökler bile hayran yüce zatına,
Bilen bilir, bakmak gerek batına;
Sevdam, söyle aşkın yüce katına,
Bilmiyorum, neden hüzün yazıldı?

Hamit Hayal / Gönen / 20.12.2014