İtaat et nefsim

Edeptir insanda özü kulluğun,
Ahitçe Rabbine itaat et nefsim.
Bir hüccettir bağlar sözü kulluğun,
Zahitçe Rabbine itaat et nefsim.

Sana düşen itaattir zarifçe,
Allah dostu kul misali, arifçe;
Kaderin hükmüdür bağlar tarifçe,
Cahit’çe Rabbine itaat et nefsim.

İnle yüreğinden, ağla göz ile,
Kalbinle hatırla, zikret söz ile;
Kula düşen secde etmek öz ile.
Nahit’çe Rabbine itaat et nefsim.

Zikir mi ürettin bir ulu cemde?
Kudretler tükendi fakir hecemde,
Saat dönmededir, sen hangi demde,
Vahit’çe Rabbine itaat et nefsim.

İnsanın bir kara topraktır aslı,
Ömür biter, başlar ölümün faslı.
Boynun bükük olsun, yüreğin yaslı,
Şahitçe rabbine itaat et nefsim.

Hamit HAYAL / Gönen / 25. 11.2011

Bir ecel var beni yakan bir ölüm

Benim başka bir dünyam var içimde,
Biliyorsun peri kızı orda sen;
Ayrılığı bana sonsuz biçimde,
Diliyorsun peri kızı orda sen.

Kimi sevsem kalbimde bir üşüme,
Katıl benim bir ömürlük düşüme.
Aşkın hançer, saplanmış ta döşüme,
Gülüyorsun peri kızı orda sen.

Ayrılıklar buluyor hep, bizimi,
Sana açtım çözülmedik gizimi.
Sevdim dedim kalbindeki izimi,
Siliyorsun peri kızı orda sen.

İsterdim ki kabrime bir gül bırak,
Aramızda bir zaman var, yol ırak.
Neden hüzün neden böyle hep firak,
Çiliyorsun peri kızı orda sen?

Yüce Allah hak bildiğim ulyamı,
Bir hakikat kılsın derken hülyamı;
En sonunda gördüğüm her rüyamı
Bölüyorsun peri kızı orda sen.

Bilmiyorum bu hikâye kaç bölüm,
Bu serabın arkasında son çölüm.
Bir ecel var beni yakan bir ölüm,
Ölüyorsun peri kızı orda sen.

Hamit Hayal / Gönen / 06.01.2015

Elem çeksin gönül bende zahiri

Ben bu hayat denen engin akışta,
Her andan ders almak gerek, öğrendim.
Kördüğümler çözülmez bir bakışta,
Bir kapıyı çalmak gerek, öğrendim.

Baki kalır sandığımız şu dünya,
Aşk uğrunda yandığımız şu dünya;
Boş bir hayal kandığımız şu dünya,
Manada kök salmak gerek, öğrendim.

Bir araya gelmez iki yakamı,
Çile mevhum, ağlamak bir vakamı?
En yücesi insan olmak makamı,
Bir gönülde kalmak gerek, öğrendim.

İnsan kendi ezelince ebedi,
Öyle haller var ki soylu ve bedi;
Sevmek derim aşkın yüce mabedi.
Bir ummana dalmak gerek, öğrendim.

Elem çeksin gönül bende zahiri,
Bilmek gerek hasret denen kahiri.
Ömür bin yıl sürse ölüm ahiri,
Vakte hazır olmak gerek, öğrendim.

Hamit Hayal / Gönen / 05.01.2015

Aşkta o son deme varılmadan gel

Artık gönlünüzü gerçeğe açın,
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.
Kar yağar başına, ağarır saçın,
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.

Ne kadar tutulur hisler kafeste,
Yılların ardında geçer heveste.
Dilerim sevdiğim en son nefeste,
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.

Anla artık, rüyalarda güzelsin,
Keşke bilsen kimin için özelsin.
Seni sevdim, ruhumdaki ezelsin,
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.

Sığınma ayrılık kusan geceye,
Her demi bin hasret pusan geceye;
Dalıp ta gözlerin susan geceye,
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.

Kör bahtıma hüküm diye astığın,
Bir mührün var, hislerimi sarstığın.
Hiç gam çekme, ıslanınca yastığın,
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.

Aşkta o son deme varılmadan gel,
Simsiyah bir hüzne sarılmadan gel;
Yüreğim küsmeden, darılmadan gel
Bir gün sende sevdiğimi anlarsın.

Hamit Hayal / Gönen / 04.01.2015

Kızıl dudağına bir gül mü değdi

Hasretler olsaydı keşke bir anlık,
Yakıyor ne yaman seni beklerken.
Neden hep gördüğüm düşler karanlık,
Vermiyor bir aman seni beklerken.

Uğraştırdın beni tarifsiz şeyle,
Ben hüzün deminde, sen gönül eyle,
Ağlaştık yoldaşım bir garip neyle.
Aktı gitti zaman seni beklerken.

Gönlüm hasret duyar, zihin anardı,
Sen bilmezsin yüreğim hep kanardı.
İçim bir alevden durmaz yanardı,
Yangında bir saman, seni beklerken.

Gönlünde bir yere yazılsa adım,
Hiç geri gelmezdi attığım adım,
İnan ki sevgili senden bir tadım,
Bendim sevgi uman seni beklerken.

Kızıl dudağına bir gül mü değdi,
Hâlâ bilmiyorum, hüzün mü neydi.
Kapındaki gölge hep Hayal Bey’di,
Başımda bir duman seni beklerken.

Hamit Hayal / Gönen / 02.01.2015

1 67 68 69 70 71 178