Hamit HAYAL

Çözülmez bir sırrın hükmünce hüzün
Çilemi kadere bağlamak gelir.
Hayal perdesine düşünce yüzün
İçimden hep böyle ağlamak gelir.

Aşkın serabı bu , gül gamsız koksun
Kalbime saplanmış en zalim oksun.
Kuşlar döndü yuvasına sen yoksun
İçimden hep böyle ağlamak gelir.

Ömrümün tadı yok, isyanda özüm
Aşkın zor deminde olmuyor çözüm.
Yol vermez dağlara dalınca gözüm
İçimden hep böyle ağlamak gelir.

Hayal ve hakikat hep senin ile
İsmini sen koy da bitsin bu çile.
Bu hal görülmedi Kerem’de bile
İçimden hep böyle ağlamak gelir.

Beşinci mevsimdi adı bu aşkın.
Yenildim, yaşamak zor böyle şaşkın.
Ruhumla isyankâr, hissimle taşkın
İçimden hep böyle ağlamak gelir.

Neden hayat dönmez yeniden başa
Pişmanım, başımı vurdum hep taşa.
Kirpiğim her demde bulanıp yaşa
İçimden hep böyle ağlamak gelir.

Hamit Hayal / Gönen / 03.09.2015

Beni yakan içimde bir köz vardı
Kaç gün kaç ay kaç yıl geçti, unuttum.
Hiç durmadan sessiz akan göz vardı
Kaç gün kaç ay kaç yıl geçti, unuttum.

Kader misin, sanki ferman eylersin
Düştü gözden bu son damla, neylersin.
Bundan sonra sende gönül eğlersin
Kaç gün kaç ay kaç yıl geçti, unuttum

Sükût bulmuş gözyaşlarım durgunda
Son keder bu, kalbimdeki vurgunda.
Belki gönlüm bir hayale kurgunda
Kaç gün kaç ay kaç yıl geçti, unuttum.

Çöktü dağlar yüreğimde, düz şimdi
Sende bahar, bende mevsim güz şimdi.
Nasıl beni çeken engin yüz şimdi
Kaç gün kaç ay kaç yıl geçti, unuttum.

Biz değiliz kaderi bir dokunmuş
Mektuplar var, gözyaşıyla okunmuş.
Şimdi hüzün gül yarası kokunmuş
Kaç gün kaç ay kaç yıl geçti, unuttum.

Hamit Hayal / Gönen / 26.08.2015

Boşa aktı gitti derim gözyaşım
Silmezsen üzülmem canın sağolsun.
Çekildim hayattan, şimdi ayyaşım
Bilmezsen üzülmem, canın sağolsun.

Hayat dediğin ne, yalnız bir tadım
Kalbinde aşk olsun, dilinde adım.
Şunun şurasında kaldı kaç adım
Gelmezsen üzülmem, canın sağolsun.

Bekleme dünyayı ben denen hiçten
Hakkımı almadım aşk ve sevinçten.
Bir gün gözlerime dalıp ta içten
Gülmezsen üzülmem, canın sağolsun.

Bir ahın var ise kalmaz cihanda
Sende mi ağlardın her gün nihanda.
Beklerken gördüğüm düşü bir handa
Bölmezsen üzülmem, canın sağolsun.

Bilmezsin aşk nedir yanmazsa için
Neden gönül ağlar, yüz gülmez niçin.
Bu sevda uğrunda sen benim için
Ölmezsen üzülmem, canın sağolsun.

Hamit Hayal / Gönen / 22.08.2015

Aşkın baştan başa hicran, gözyaşı
Sanki bir tarifsiz şeymiş, öğrendim.
Hayat bana bir ders verdi seninle
Bir güzeli sevmek neymiş, öğrendim.

Hem ruhumla çilekeşim hem beden
Kim var seni benden başka dert eden?
Aşkın bu haline gönlüm bir neden
Boyun büküp başın eğmiş, öğrendim.

Hayale dal, ümitlerle yaşa sen
Belki yine tac oldun bir başa sen.
Bir gün hükmederken nice taşa sen
Kimi paşa kimi beymiş, öğrendim.

Bülbül için mevsim hazan olunca
Hüzün çiler her demde gül solunca.
Sonra bir gün gözlerin yaş dolunca
Yüreğine hüzün değmiş, öğrendim.

Bir günahı taşır gibi boynumda
Şimdi hasret alev olmuş koynumda.
Sonu hüsran ile biten oynumda
Kim ateşten gömlek giymiş, öğrendim.

Aşkın baştan başa hicran, gözyaşı
Sanki bir tarifsiz şeymiş, öğrendim.
Hayat bana bir ders verdi seninle
Bir güzeli sevmek neymiş, öğrendim.

Hamit Hayal / Gönen / 20.08.2015

Bir gün kuşatırsa seni iki şey
Tatlı bir yalanla, acı bir gerçek.
Giden dönmeyecek doğru söyler ney
Yalandan uzak dur, ateşten el çek.

Oku hasretinden yanmış içimi
Bir gül ötesinde hüzün her kokun.
Sevginin var mıdır başka biçimi
Gözlerimden akan yaşlara dokun.

Nice kızıl gülde baharın düşü
Sevda bu, her demi hüzün olunca.
Bir aşkın hasretle yan, yakıl, üşü
Ağlarsın değil mi bir gül solunca

Anlarsın farkını elem-i aşkın
Yakar yüreğini ağlayan devler.
Ne kalır geriye hasret mi taşkın
Yıkılır “Hülyamdı”; Dediğin evler.

Aşkın başı bahar, sonunda hazan
Kuruyan dudakta yarım kaldı söz.
Kalbime sevgini var elbet yazan
Yaradan olmazsa ağlar mıydı göz?

Hamit Hayal / Gönen / 11.08.2015