Hamit HAYAL

Bir gün sığınıp ta bahanelere
Aşkın bu halini yor da, öyle gel.
Hasretin düştüğü meyhanelere
“Sarhoşun derdi ne?”, Sor da öyle gel.

Ben neyleyim rüyasını sefanın
Hükmünü giymiştir sevdam cefanın.
Bu dünyada kaldı ise vefanın
İnandım bulması zor da, öyle gel.

İşte yine geldi bir vurgun Nisan
Gülüşün ümitti, bakışın ihsan.
Vuslatı terennüm ederken lisan
Duyguların nice korda, öyle gel.

Yine hüzünlerde şu Hayal Beyin
Hasret yoldaşın mı, ayrılık neyin?
Katresi dudağa değdikte meyin
Kızılda, karada, korda öyle gel.

Hamit Hayal, Gönen / 01.04.2017

O rengin rüyadan geriye kalan
Elemi, kederi sat gitsin gönül.
Bir erilmez bahar aşk denen yalan
Düşürüp dilinden, at gitsin gönül.

Ne ben burda sağım ne orada sen
Manasız sevmenin hükmü ne desen.
Vurgun ümidimi çöllerden esen
Rüzgârın önüne kat gitsin gönül.

Gelmedi, beklenen o günler nerde
Yenilmez derdimdir hüzün bu yerde.
Kaderden örülmüş diyorsan perde
Kapkara bahtına çat gitsin gönül.

Artık tadılmıyor buutlu düşler
Nerede gördüğün en kutlu düşler?
Tükendi kalmadı umutlu düşler
Sonsuzluk demine yat gitsin gönül.

Sevdası bir başka, aşk başka tonda
Hâlâ bilmiyorum, ne buldum onda.
Madem ayrılık var diyorsun sonda
Bu aşkın ufkunda bat gitsin gönül.

Hamit Hayal / Gönen/ 05.03.2017

Seninle ömrüme hep hüzün katan
Andığım bir rüyam değilsin artık.
Aşkı gurbet yaptım, sevdamı vatan
Sandığım bir rüyam değilsin artık.

Ne kış geldi geçti, ne sondu güzün
Her zaman beklerdi kapımda hüzün.
Sanki bir cemalde saklanmış yüzün
Kandığım bir rüyam değilsin artık.

Ne sen varsın artık, ne bunca eda
Kulağımda çınlar senden bir seda.
Bu aşkın sonunda ederken veda
Yandığım bir rüyam değilsin artık.

Gelmez bir araya bil iki yakan
Eski bir hasretsin kalbimi yakan.
Sonunda sel olup, gözümden akan
Yunduğum bir rüyam değilsin artık.

Bu aşkın kurbanı, belki hederim
Ben bunca yıl seni hayal ederim.
Müjde verin bana, bitsin kederim
Umduğum bir rüyam değilsin artık.

Hamit Hayal / Gönen / 28.02.2017

İnan ki ömrümü daha en başta
Böldüğüm bu aşktan ümit kalmadı.
Gözlerim kurudu, kalmadı yaşta,
Öldüğüm bu aşktan ümit kalmadı.

Aşkın hicranını renkten bir tonda
Neyleyim var etmiş yaratan onda.
Yenilmiş bahtımı bekleyen sonda
Bildiğim bu aşktan ümit kalmadı.

Her hüznün cephesi bana alından
Bir gün hasret çıkar dendi falından.
Bir gül sevmiş idim, düştü dalından,
Sildiğim bu aşktan ümit kalmadı.

Hala anlamadım, aşk neymiş gibi
Su vermez bir çöle baş eğmiş gibi.
Sanki yüreğimi güz değmiş gibi
Dildiğim bu aşktan ümit kalmadı.

Şunun şurasında bir ömür biç de
Onulmaz bir yara hep kanar iç de.
Mecnundan say ya da gör beni hiç de,
Güldüğüm bu aşkta ümit kalmadı.

Hamit Hayal / Gönen / 19.11.2016

Derdin direncimi kırmak
Küserim gönlünden silsen.
Gurbetim zor, çilem ırmak
Seni ne çok sevdim bilsen.

Düşür de bir gün yâdına
El ver aşkın feryadına.
Şu zamanın inadına
Seni ne çok sevdim bilsen.

Yaktın beni, içten vurdun
Hüzünlensin gönül yurdun.
İki gözümde ki nurdun
Seni ne çok sevdim bilsen.

Yaralansam da bilmekle
Beni gönlünden silmekle.
Boynumdaki bir ilmekle
Seni ne çok sevdim bilsen.

Kalbin değilse bir taştan
Başlayalım yeni baştan.
Anla gözlerimde yaştan
Seni ne çok sevdim bilsen

Hamit Hayal / Gönen / 23.01.2017