Hamit HAYAL

Sen beni hüznüne koşan yollarda
Bir aşk masalına kandığımda gör.
Vuslatı beklerken düşen kollarda
Cenneti gözlerin sandığımda gör.

Şimdi maveradan uzağa kaçta
Düşmez mi sanırsın alnından taçta?
Dağları çek yoldan, çağları açta
Kuruyan dil ile andığımda gör.

Geriye ne kaldı eriyen mumda
Şaheserler yaptın kaynayan kumda.
Sen yazı hayal et, baharı um da
Sana ben kalbimi sunduğumda gör.

Bürünsün elemin tülüne akşam
Sanma ki meyletmez külüne akşam.
Mademki vurgundur gülüne akşam
Bir arsız alevde yandığımda gör.

Hamit Hayal / Gönen / 10.04.2019

Çırpınan kalbimin ahını alma
Sen vuslata yemin ettiğinde gel.
Bırak gökte kalsın yıldızlar, çalma
Sevmeye kudretin yettiğinde gel.

Aşkın tut elinden, sevdaya sarın
Sonsuzca kölesi olmak var narın.
Bugün ayaktasın. Bakarsın yarın
Yaşama sevincin yittiğinde gel.

Ayrılık bitmiyor, çıkmıyor falda
Titreyen kuşları gördün mü dalda?
Sonunda anlarsın, aşk bir masalda
Ümidin tükenip, bittiğinde gel.

Ömrümce istedim düşmek yadına
Haram bize varmak aşkın tadına.
Ne varsa kalbinde, sevmek adına
Çaresiz bırakıp, ittiğinde gel.

Artık bir virane gül her derişte 
Kim tutar elinden hüküm verişte?
Anladım bir hayal sana erişte
Hasretim gözünde tüttüğünde gel.

Hamit Hayal / Gönen / 25.03.2019

Kader yurdumuzu gurbet yapınca
Özlemin tadında nar bulacaksın.
Gönül hasretimin engin çapınca
Bir bahar düşünde yar bulacaksın.

Ne bahar düşü bu ne güz hilesi 
Bize ağır geldi hükmün sillesi. 
Her aşkın muhakkak var bir illesi
Yağmıştır, saçımda kar bulacaksın.

Bütün hatıralar sanki bir siste
Tarifsiz eleme gark olmuş histe.
Aşkın dergahına dönen hapiste
Belki de bir gül-i zar bulacaksın.

Hüzün kaldı geri yaralı kuştan
Gidenler dönmedi nicedir Huş’tan.
Yollar uzun ince, dağlar yokuştan
Sen beni bir düşte var bulacaksın.

Hamit Hayal / Gönen / 23.01.2019

Kaderin emrine güç yeter sanki
Senin bu haline “Saf” diyebilsem.
Zamanın durduğu öyle bir anki
Üç beş kelimelik “Laf” diyebilsem

Hayat bana geniş, belki sana dar
Her seven sonunda hicranı tadar.
Uzak bir hayaldir sonsuza kadar
Erilmez bir dağdır “Kaf” diyebilsem

Gerçeğin dışında arama köken
Kim kaldı âlemde gözysaşı döken?
İnsaf mı bekliyor önüne çöken
İnsanı yüceltir “Af” diyebilsem.

Elinde bir esir hüznüyle soldum
Çımazda ağladım, kahırla doldum.
En sonunda bende isyankar oldum
Duvarları yıkıp, “Of” diyebilsem.

Hamit Hayal / Gönen / 22.01.2019

Ayrılığa koşan bir sel misali
Önüne eğilir, baş mı düşerdi?
Desem ki hayal bu aşkın visali
Gönül duvarından taş mı düşerdi?

Bir başka peri bu, sen değil yüzün
Belki de sahtedir kalbinde hüzün.
Küskün bir sonbahar, yaralı güzün
Ardından gönlüne kış mı düşerdi?

Kaderimde işar senin, im senin
Özlediğin, inlediğin kim senin.
Aklına, meçhulü bunca kimsenin
Kanadı kırık bir kuş mu düşerdi?

Aşkın çıkmazında bir bende eden
Sen bende ruh isen, ben sende beden.
Aradan sır kalkar, kalmazsa neden
Benden yana sana iş mi düşerdi?

Ömrümü yemeye dönüyor çarkın
Zaten bir düşmandan kalmadı farkın.
“Ankara Rüzgârı”, olsaydı şarkın
Gözünden bir damla yaş mı düşerdi?

Hamit Hayal / Gönen / 11.01.2014