Hamit HAYAL

Aşkın zindanında tükendim erken
Adını koy artık yalnızlığımın.
Hasret teslim almış, ayrılık yerken
Adını koy artık yalnızlığımın.

Keşke olsa anlık zindanlarında
Çürüyor insanlık zindanlarında.
Sevdanın karanlık zindanlarında
Adını koy artık yalnızlığımın.

Neyi arıyordun, ne buldun kemde
Vurgun nöbetleri artık her demde.
Coşkun nehirlere kâr etmez gemde
Adını koy artık yalnızlığımın.

Zaman bir deli tay, bir coşkun sel ki
Bir vuslat düşüne gün kalmaz belki.
Düş artık yollara, ansızın gel ki
Adını koy artık yalnızlığımın.

Gönlümün dilinden aktın “Hu” kadar
Bu aşk bir nimetti, belki su kadar.
Tükendim derdinden, benden bu kadar
Adını koy artık yalnızlığımın.
                                Hamit Hayal

Şafağın söktüğü yerden ay sima
Bir gün geçeceksin sen bu şehirden.
Ne bir söylence bu ne de bir ima
Bir gün geçeceksin sen bu şehirden.

Bir gurbet şehridir bu yoksul zemin
Hicrandan bir andır gözdeki nemin.
Verilmiş sözler var, edilmiş yemin
Bir gün geçeceksin sen bu şehirden.

Kuşlar çığlık atar, sonra bir siren
Her şafak vaktinde menzile giren
Zihnimde hep böyle bekler bir tiren
Bir gün geçeceksin sen bu şehirden.

Yolların ucunda ümitvar derviş
O günden ırakta, gün ona ermiş.
Nasibi olmayan aşk masal dermiş
Bir gün geçeceksin sen bu şehirden.

Bülbül güle hayat verir emekle
Ne baharlar gelir ne gün demekle.
Bahtiyarım sevdam seni sevmekle
Bir gün geçeceksin sen bu şehirden.
                            Hamit Hayal