Gönen kaderimde bir gurbet şehir

Büyüyor içimde bir hasret her gün,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.
Felekten dert aldım, kaderden sürgün,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Uyumaz içimde bir eski sancı,
Kalbimde ölmez bir vuslat inancı
Yolcuyum, yakamdan tutmuşta hancı,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Bilirim ötede bir vatan varmış,
Bu mevsim gül açmaz, dağları karmış;
İçimi memleket hasreti sarmış,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Yorgunum ve bende bir hal ki nice,
Bazen gözlerimde bir yağmur ince;
Kalbimin yası var, hasret sevince,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Ey kader başını kalbime yasla,
Düşmüşüm yolara, dönemem asla;
Benim imtihanım ateşle, yasla,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Gurbet kavgasında vurulmuşum ben,
Sanmayın sinmişim, durulmuşum ben;
Yolcuyum, sılama kurulmuşum ben,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Hamit Hayal / Gönen / 17.01.2013

Ararsan kalbinde bul diye sevdim

Kışımda sen varsın, sen oldun yazım,
Aşkından bir mecnun hal diye sevdim;
Sen benim kaderim, alında yazım,
Bu benden gönlümü al diye sevdim.

Hakikat yolunda hep aynı yönde,
Ardında ben varım, sen benden önde;
Bu aşkta sende bir pervane dön de,
Tutunca kırılmaz dal diye sevdim.

Dudağım kuruyor, dil susar bir gün,
Hiç susmaz sandığın kalp susar bir gün;
“Bunca hicran yeter” der kusar bir gün,
Ben seni bir ömür kal diye sevdim.

Bütün keşkeleri sil defterinde,
Günahın yazılı bil defterinde;
Bir efsane kalsın gül defterinde,
Zaten kalbim sana kul diye sevdim.

Yalnızlığın soğuk yüzüne kansan,
Üzülmem bir ömür ağlayıp, yansan;
Dilinde bir ikrar, kalbinle ansan,
Ben seni yalnız sen ol diye sevdim.

Önümde gidecek yol var ki daha,
Çıkmıyor bir türlü gecem sabaha;
Yüzünde bir cemal döndükçe mah’a,
Sende başlar, biter yol diye sevdim.

Sanma ki solmayan bir resim yazdım,
Ne tenden bir beden, ne cisim yazdım;
Ben seni kalbime bir isim yazdım,
Ararsan kalbinde bul diye sevdim.

Hamit Hayal / Gönen / 16.01.2013

Bayrağım

 

Bin yıllık hatırayla tarihim denen kökte,
Var olma kavgamızdan kalan bir şan bayrağım.
Arzdan arş’a kapılar açıp ta mavi gökte,
Çağlar üstü çağlara menzil aşan bayrağım.

Hakkı arayan gönül, destan bengi taşlarda,
“Düşmeyecek ebedi” der gözde ki yaşlarda.
Kuvvet ve kudretimden bir gölge ki başlarda,
Yenilmez bir imanla kalpten taşan bayrağım.

Yaşama sevincimle dost al ve ak renklerde,
Nice mazlum adına vuruşurken cenklerde;
Bize kader yazılmış, gönlüm var ahenklerde,
Yücelen bir talih ol, aşkla yaşan bayrağım.

Ay’ı avuçlar gökten, yıldızlara son sefer,
Kan rengi şafaklarda şaha kalkmış ya nefer;
Bahtımdır arz’a dikmek, kaderimdir her zafer,
Medeniyet nuruna doğru koşan bayrağım.

Bir düğünde gelinlik, şehidimde örtü, pak,
Ebedi bir müjdeyi gökten yere vermiş Hak;
Tarih denen zamanda başım dik ve yüzüm ak,
Tarih ve talihime sonsuz nişan bayrağım.

                         Hamit Hayal / Gönen / 14.01.2013

İlayda

                                      İlayda A’ya
Senden önce böyle yanmadı içim,
İlayda, gözlerin bir engin çocuk.
Nice gözler gördüm kanmadı içim,
Duygular denizi ey rengin çocuk.

Yolların olsa da uzun ve ince,
Eminim aşarsın bir gün sevince.
Güzel bir kaderle gönülden nice,
Varlık savaşında sen yengin çocuk.

Tazesin, dalında daha gonca gül,
Ne hicranlar yaşa, ne dertten üzül.
Bir gün yakacaksın sende bir gönül,
Âlemde bulunmaz bir dengin çocuk.

Tüm kalbi sevgiler bak senin için,
Şafak senin için, hak senin için.
Bu yalan dünya da ak senin için,
Biliyorum gönlün hep zengin çocuk.

Hakikat sırrını çözmekse ahtın,
Başında tacınla gönüller tahtın.
Yolun açık olsun, yücelsin bahtın,
İlayda, ey baki, ey bengin çocuk.

Hamit Hayal / Gönen / 30.09.2012

Sevdim ben

Ne fark eder başka olsa lisanı,
Nice nakir insanları sevdim ben.
Kardeş saydım yeryüzünde insanı,
Nice hakir insanları sevdim ben.

Dert edinip insanların derdini,
Ayırmadım her hangi bir ferdini.
Daha çok da açık sözlü, merdini,
Nice fakir insanları sevdim ben.

Felek itip bir kenara attıkça,
İnsan ağlar acıları tattıkça;
Her acıdan yüreğime kattıkça,
Nice bakir insanları sevdim ben.

Sırtında ki atlas olmuş, çul olmuş,
En sonunda itibarı pul olmuş.
Bu dünya da Yaradan’a kul olmuş,
Nice şakir insanları sevdim ben.

İnsan sonsuz bir hakikat özünce,
Kimi bakar görür gönül gözünce.
Anladım ben sırrı nedir çözünce,
Nice zakir insanları sevdim ben.

Dünya varsın dönsün kendi halınca,
Öyle masum, ama öyle yalınca.
Sarsar beni gözlerine dalınca,
Nice vakur insanları sevdim ben.

Unutulmak, bilinmemek loş yanı,
Dile düşmek, meşhur olmak boş yanı;
Şu hayatın belki de en hoş yanı,
Yürek okur insanları sevdim ben.

Hamit Hayal / Gönen / 26.09.2012

1 … 163 164 165 166 167 … 178