Hamit HAYAL

Dilerim bir ömür sende an beni,
Ardına bakmadan git güle güle.
Kaderi anladım, mutlu say beni,
Kalbimi yakmadan git güle güle.

Gönül duvarımdan düşerde taşlar,
Gözümde bir sele dönmez mi yaşlar.
Sen gittikten sonra yağmurlar başlar,
İlk şimşek çakmadan git güle güle.

Ne aşklar yaşandı dünyada eşsiz,
Senden sonra hayat sevdasız, düşsüz.
Çık artık kalbimden bir gece sessiz,
Dünyamı yıkmadan git güle güle.

Varsın fırtınalar kopsun içimde,
Tarifsiz bir keder, en zor biçimde.
Üzülme zaten ben boş ve hiçimde,
Gözlerim akmadan git güle güle.

Hamit Hayal / Gönen / 26.03.2013

Nice hicran dolu sessiz anımsın,
Kalbimde sır gibi sakladığım sen.
Sevgili sen benim hüzün yanımsın,
Aşkın günahından akladığım sen.

Sen benim sevgimi aşkla kardığım,
Onmaz bir yarasın, sessiz sardığım.
Uğruna gönlünde dağlar yardığım,
Yolların ucuna eklediğim sen.

Kalbim gözyaşı dök, kadehlerce iç,
Ben de bir ince dert, belki verem iç.
Anladım demek ki sevmemişsin hiç,
Çözülmez manalar yüklediğim sen.

Her şeysin, sevdasın, aşksın, kadersin,
Biraz mutluluksun, biraz kedersin.
Bu aşkta bir vuslat var mı, ne dersin?
Aşkında hep ölüm kokladığım sen?

Hamit Hayal / Gönen / 26.03.2013

Ayrılık bitmeyen bir uzun yoldur,
Nicedir ıslanır gözümüz bizim.
Mümkün mü dünyada olmazı oldur,
Yanar bir ateşte özümüz bizim.

Kapılıp gittim ben aşkın seline,
Elemden başka ne geçti elime?
İşte bir hıçkırık, birkaç kelime,
Kalmadı diyecek sözümüz bizim

Ben kimim diye bir aynaya baktım,
Hiçliği resmettim, zamanı yaktım.
Bir sevda düşünde bir gönle aktım,
Baştan sona hicran cüzümüz bizim.

Düşmedi yakamdan aşkın bir eli,
Nurdan bir cemali gördüm göreli.
Dönülmez bir yola girdim gireli;
Dağların ardında düzümüz bizim.

Yandıkça ateşte yol döndü başa,
Sığındım kalp denen bir kara taşa.
Sevdiğim bahtınca bir ömür yaşa,
Son mevsim, kapıda güzümüz bizim.

Bu aşkın alevi yaktıkça azar,
Üflenmiş düğüme, edilmiş nazar.
Takdir kalemince bir hüküm yazar,
Kaderden gülmedi yüzümüz bizim.

Hamit Hayal / Gönen / 25.03.2013

Nice başlar gördüm yere eğilmiş,
Bir güzele bağlatınca anladım;
Aşk denen şey hep mutluluk değilmiş,
Kader beni ağlatınca anladım.

Her rüyamda ta derinden sesleri,
Anlatmak zor kalbimde ki hisleri.
Bir hakikat dağıtıp ta sisleri,
Gözyaşımı çağlatınca anladım.

İşmar ettim, el salladım, göz ettim,
Hayal gördüm, muradımdan söz ettim;
Bu sevdayla ben gönlümü köz ettim,
Ateşlerde dağlatınca anladım.

Hasret yağar, ayrılıklar koklaşır,
İki gönül uzaklaşıp, yaklaşır.
Kara saça karlar yağar, aklaşır,
Sitem gönül eğletince anladım.

Nasıl döner bilmiyorum aşk çarkı,
Aramızda gönül değil, yüz farkı;
Aşk dediğim gönül yakan bir şarkı,
Sevdan beni inletince anladım.

Hamit Hayal / Gönen / 22.03.2013

Dudağım kuruyor, ateşte özüm,
Ben böyle değildim sevmeden önce.
Senden başkasını görmüyor gözüm,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Bir çift göze esir, bir kalbe tutkum,
Belki seni sevmek en büyük utkum.
Dillerim dönmüyor, tutuldu nutkum,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Elini alnıma koymadın niçin,
Bürürken bir sinsi dert için için.
Ne hayaller kurdum hep senin için,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Dert hep işleyecek, yara dilecek,
Toprak mahvedecek, zaman silecek.
Sevmeyen aşk nedir, nerden bilecek,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Nehirler doldurur gözümde yaşım,
Elem bir damla su, keder her aşım;
Bir gönül ağrım var, çekmiyor başım;
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Dilerim sürmesin, bitsin bu oyun,
Hayal et bir günde kurulmuş toyun.
Gözüm bir noktada, bükülmüş boyun,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Cemalin bir kitap, bir başka yüzün,
Neden hep getirir her aşk bir hüzün?
Ruhuma derin bak, kalbinle süzün,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Hamit Hayal / Gönen / 20.03.2013