Sus artık ağlatma, yakma içimi,
Kalbimden hüzünü sil istiyorum.
Kaldı mı aşkların böyle biçimi,
Seni sevdiğimi bil istiyorum.
Beni hep savuran öyle bir yel ki,
Tanımsız, tarifsiz bir coşkun sel ki.
Seven gider miydi diyorsun belki,
Merhamet, bir tatlı dil istiyorum.
Kimi yola düşmüş bir aşkı arar,
Kimi Ferhat olmuş, dağları yarar.
Senden beklediğim bir kavl-i karar,
Gönlünden bir vatan, il istiyorum.
Kim var senin gibi, aksın özünden,
Kim var senin gibi, baksın özünden.
Kim var senin gibi yaksın özünden,
Yetsin bu ayrılık, gel istiyorum.
Hayaller sığar mı birkaç satıra,
Bunca hasretim var gelmez hatıra.
Hiç olmazsa senden son bir hatıra,
Saçından bir tutam tel istiyorum.
Sen yine sitem et, dilinle taş at,
Bana özlediğim kaderi yaşat.
Sevdamız kördüğüm, çözülmez, başat,
Elimden tutacak el istiyorum.
Dolup boşalıyor gönül arkımız,
Taş plakta kalmış sevda şarkımız.
Bizim bu sevdayla başka farkımız,
Sende bir vefakâr hâl istiyorum
Belki ben sevdayı bilmez bir çırak,
Gönlünden gönlüme hâlâ yol ırak.
Hüsranı, elemi mazide bırak,
Bir vuslat düşüne dal istiyorum.
Dilimden döküldü bunca kelime,
Varlığından bir hiç geçti elime.
Sen benim bu garip, mecnun halime,
Arayıp bir çare bul istiyorum.
Kimse girmez senden başka dünyama,
Bakma benim sonu gelmez hülyama.
Ne olur her gece sessiz rüyama,
Gönül penceremden dol istiyorum.
Keşke bir pişmanlık olsaydı yargın,
Kalbimi öldürdü hasretten kargın.
Bir ömür boyunca sol yanım dargın,
Elveda sevdiğim, yol istiyorum.
Hamit Hayal / Gönen / 20.04.2013
