Hamit HAYAL

Aşkı bilmesen de, gitmez zoruma,
Bilirim ki sevda bir özde saklı;
Nefsim akıl ister, muhtaç yoruma,
Her aşkta bir sır var, bir gözde saklı.

Bir gün geçecek bu sevdanın çağı,
Ne düzü kalacak, ne yüce dağı;
Yine de bu aşkın bir kopmaz bağı,
Ezelden verilmiş bir sözde saklı.

Belki yol eğriydi, yoktu düzgünü,
Bir Eylül sabahı ve bir güz günü,
Aşkınla harcandı ömrün yüz günü,
İçimde ki alev bir közde saklı.

Sevgimin dünyası bir engin çapta,
Bir mühür basıldı, geçildi zapta.
Hakkın kitabında bir gizli bapta,
Kader ta ezelden bir cüzde saklı.

Bir yangından sonra isler içinde,
Kalbim yara, gönlüm sisler içinde;
Nice hasret dolu hisler içinde,
Ayrılık kapımda bir güzde saklı.

Sanki bir ırmaktan engin akışlar,
Aşkın narında var gönül yakışlar.
Yüreğimi delip geçen bakışlar,
Zihnimde gölgeden bir yüzde saklı.

Hamit Hayal / Gönen / 08.11.2013

Ayrılığı anlatıp, acıyı tarif et sen,
Güllerin yarasında kanayan iz kalmasın.
Ağlatmayı bilmişsin dünyada marifet sen,
Çöz artık nihanını, özünde giz kalmasın.

Aşkını anlatmaya bir avuç kelam yeter.
Sevda vatanım benim senden uzak bir bölge;
Hüzün mektuplarında ettiğin selam yeter,
Git artık git istersen, kalma içimde gölge.

Sen başka âlemlerin hiç solmayan gülüsün,
Ben gönlünden sökerek attığın kuru köküm.
Yüzünde bir maske var, belki aşkın külüsün,
Benim dağlarım yıkık, başıma çöktü göküm.

Hicran gecelerinde aktı gitti gözyaşım,
Yalnızları oynadım ben belki beni değil.
Hasret hecelerinde artık bitti gözyaşım,
Beni görmek istersen, solmuş bir güle eğil.

Hicran tatmış bahtların bir karalı kızısın,
Bir tanesin âlemde, anla senden yok başka.
Vurgun yemiş gönlümün bir yaralı kızısın,
Bilirmisin, anladım senin aşkın çok başka.

İçimdeki gurbette sordum seni ellerden,
Çoğunca hayalimde hep erişilmez kaldın.
İsmini bir fısıltı duyardım da yellerden,
Zihnimde sevdiğimi neden bir bilmez kaldın?

Seninde saçlarına kar yağdı biliyorum,
Kırılmış aynalarda sitem dolu gözlemin.
Ey benim kader aşkım, ben seni diliyorum,
Bilmiyorum ki hâlâ var mıdır bir özlemin.

Ben hicranımı derim, elimde kalem yazar,
Ayrılık yıllarımdan kalma ne hoş mektuplar.
Sevgilim yüreğimden bir umman, âlem yazar.
Her biri keder dolu, çoğunca boş mektuplar.

Her çiçeğin baharda açmak ümidi vardır,
Yüreğime kurşunu sıkan yine ben kendim.
Benim bir tek hayalim erilemez bir yardır,
Seni hayal ederek, en sonunda tükendim.

Ateşin kül ettiği bir ocaktan çıkmışım,
Hakikatin dilinde sevdam belki bir nesir.
Artık tutmaz ellerim, yaşamaktan bıkmışım,
Yüreğimde bir zincir, gönlüm sevdanda esir.

Sensizliğin ucuna bir sensizlik eklerken,
Sordular, “Derdin nedir, neden böylesin âşık?
Tükenmez bir gecede son sabahı beklerken,
Bırak senin derdini Mecnun söylesin âşık.”

Şair oldum şimdi ben, şiir yazarım aşka,
Varsa ilham kapını bırak bana aralı.
Anıları bıraktım, sildim ne varsa başka,
Sığındığım limanda bekliyorum yaralı.

Elleri ellerimden kayıp giden yıldızım,
Hasretle büyüttüğüm gülleri suluyorum.
Yüzümden düştü maske, döküldü her yaldızım,
Düşlerimde ağlarken hep seni buluyorum.

Gurbet akşamlarının yeşerir bir gün dalı,
Sen yine yollarına düş ve aşkını savun.
Geç kalmış baharlarda tadarsın aşktan alı,
Kirlenmemiş bir gönül ve özleminle avun.

İsterim yine gül sen, ve mutlu olda içten,
Bir kor misali yakan acılar benim olsun.
Kes ümidi sevgilim benim gibi bir hiçten,
Bırak gözünden akan acılar benim olsun.

Biliyorum acıdır her ayrılık, her veda,
Ezeli bir öyküden ebede verdim nişan.
Son yol ayrımındayım, kaderi ettim eda,
Ben gölgenin gücüyüm, sen yücelerden al şan.

Geriye dönmek mümkün olsaydı ben kanatla,
Ta Arş’ın kapısına varıp niyaz ederdim;
Yine sana koşardım aşk denen bir sanatla,
Sana bir bahar verir, ömrünü yaz ederdim.

Sen ve ben ta mazide kalmış aşkın özüyüz,
Dağlar benim sırtımda, sen aşkın gülen yüzü.
Sen ve ben bir sevdanın hayal kalmış sözüyüz,
Sen bahara hasretsin, ben çoktan aştım güzü.

Hamit Hayal / Gönen / 06.11.2013

Çekilsin bu perde, artık çöz beni,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.
Esir almış senden bir çift göz beni,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.

Bahtımı bağladın, kestin önümü,
Yollara çevirdim, verdim yönümü.
Bugün yine öyle bir yıldönümü,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.

Bir gün çalınırsa kapın, aç gülüm,
Armağan gönderdim, bir avuç külüm.
Bitiyor sonunda bu bitmez zulüm,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.

Andıkça titriyor gönlümde telim,
Ne görecek göz var, ne tutar elim.
Bir sevda düşünde büküldü belim,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.

Artık ümit verme, yaramdan el çek,
Ben misali demem sen de bir dert çek
Her şeyin bir çağı var belki gerçek,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.

Yıllar beni sensiz çok çabuk yormuş,
Seni benden sonra var mı bir sormuş?
Bir veda mektubu yazmak ne zormuş,
Bilmezsin ben seni ne çok sevmiştim.

Hamit hayal / Gönen / 31.10.2013

Sen de gönül veren olursan bir gün,
Kurtar bu yellerden, beni de götür.
Hasretime eren olursan bir gün,
Kurtar bu sellerden, beni de götür.

İsmin ebed olur, haksan sözümce,
Beni yakan aşka baksan gözümce;
Yanarım sitemsiz, yaksan özümce,
Kurtar bu ellerden, beni de götür.

Sağında hasret var, ayrılık solda,
Hüsrana koşarsın bil ki bu yolda;
Yine de sen benim gönlüme dol da,
Kurtar bu dillerden, beni de götür.

Her tarifsiz biçimde sen olursun,
Suallerde, niçin de sen olursun;
Yas tutarım, içinde sen olursun,
Kurtar bu hallerden, beni de götür.

Kendi hasretinin nevince bir gün
Aç kapını gönül evince bir gün.
Aşk nedir, anlarsın sevince bir gün,
Kurtar bu güllerden, beni de götür.

Hamit Hayal / Gönen / 04.11.2013