Hamit HAYAL

“Ne geçti eline, aşka küstün de,
Gönülden bir tahta erilir.”; Dedin.
“Geç.”; Diyorsun bana, durma üstünde,
“Her bahta  bir murat verilir”; Dedin.

“Nice gözü görmez, gönlü ayıkla,
Sen yine mecnun ol, bir aşk sayıkla.
Deryayı geçen var bir kör kayıkla,
Hakka giden yola girilir”; Dedin.

“Kimi kavil alır, kimi aht alır,
Kimi bir gönülde yüce taht alır.
Kim var yazısından gayri baht alır,
Her hükümde bir sır görülür”; Dedin.

Çileni nisyan et, isyanın dinsin,
Merhamet et, rahmet kalbine insin.
Yeter ki bu gurbet içine sinsin,
Seven de gönülden sürülür.”; Dedin..

“Nedenin ardında vardır bir neden,
Ne sensin ne de ben aşkı var eden.
Ne zaman ölümü arzular beden,
Nice ölmüş ruhlar dirilir”; Dedin.

Dedim; “Gayri durmam bu viran ilde,
Namımız bir mecnun, düşmüş de dilde.”
“Dert etme ey âşık, gözünü sil de,
Bahar gelir, güller derilir.”; Dedin.

Hamit Hayal / Gönen / 11.03.2014

Uzun sürdü seni zihnimden silmem,
Sitemim, isyanım, taşım yok artık.
Aşk nedir unuttum, sevda ne bilmem,
Gözümden akacak yaşım yok artık.

Bir yel savuracak, alacak diye,
Gözüm bir noktaya dalacak diye;
Korkardım hep yarım kalacak diye,
Hakikat olacak düşüm yok artık.

Göz atsaydın anlardın ya çapıma,
Bir mana ver benim durgun yapıma.
Kilit değmiş sürgünlerde kapıma,
Zirvesi göklerde başım yok artık.

Felek bahtımıza mühür vururken,
Hangi ayrılık var durup dururken?
Yıllar sonra gözyaşlarım kururken,
Bir bahar düşünde kışım yok artık.

Neyleyim bu aşkı sen el olunca,
Artık bir virandır bağ gül solunca.
Son veda deminde gözler dolunca,
Erilmez düşlerde işim yok artık.

Bir düşte yaşandı, kalmadı malem,
Varsın dönsün dünya, şen olsun âlem.
Şimdi boynu bükük bir dalda lalem,
Yuvaya dönecek kuşum yok artık.

Hamit Hayal / Gönen / 07.03.2014

Yüreğimin hasretinde üşürsün,
Hasretten bir alev, yakar anılar.
Dilerim ki yar aklına düşürsün,
Gözlerime dalmış bakar anılar.

Hakikate erilecek kök verdin,
Sen yüreği bir yetime ök verdin,
Bir yücelik, özü mavi gök verdin,
Gözümden yaş olup akar anılar.

Dipdiri sağ iken bunca nedenle,
Baş başa bıraktın yorgun bedenle;
Nice duygu, sana mahkûm edenle,
Her yerden karşıma çıkar anılar.

Bekledi sevdanı deminde kalbim;
Gün gelir ve anlar, emin de kalbim,
Senden çok ırak bir zeminde kalbim,
Yorgundur, bitkindir bıkar anılar.

Ömrün dolacağı son günü bekle,
Bu rüya benzemez artık bir şekle.
Mümkünse ömrüme bir bahar ekle,
İsyankâr bir seldir, yıkar anılar.

Bir gölgesin, hayalimden aşarsın,
Bende gönül yenik, nasıl başarsın?
Sen yokken de yüreğimde yaşarsın,
Üstüme çığ gibi çöker anılar.

Bir erilmez düşte anmak için mi,
Bir kırık aynada kanmak için mi;
Neden sevdim seni, yanmak için mi,
Benimle gözyaşı döker anılar.

Hamit Hayal / Gönen / 03.03.2014

Dört yanımı hüzün sardı, bilseydim,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.
Sonunda ayrılık vardı, bilseydim,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Anışın beyhude şarkında beni,
El misali, gönül barkında beni;
Döndürdün bu aşkın çarkında beni,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Sen beni gördükçe bir eski kaçak,
Nasıl açsın artık gül salkım saçak.
Başım öne düştü, dağlardan alçak,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Dudaktan kalbedir aşkın zemini,
Her sevda sonunda bulur demini.
Saklamak ne zormuş gözün nemini,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Gönlüm yaralandı, yüreğim sakat,
Bir hayal uğrunda kalmadı takat.
Sen benim yenilmez tutkumdun, fakat,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Aşk bir hikâyedir, ne bilsin kurgun,
Şimdi bir köşede yedim de vurgun;
Yüreğim yoruldu, gözyaşım durgun,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Solunda ayrılık, hasret sağında,
Aşka mahkûm ettin, esir ağında.
Yıllar sonra ömrün bu son çağında,
Ben seni bu kadar içten sevmezdim.

Hamit Hayal / Gönen / 27.02.2014