Kategori: Tarih ve Kahramanlık Şiirleri

                              Anadolu’yu vatan yapanlara…

Habur şafağında nur, yıldızlar katar, katar,
Bütün ihtişamıyla haburdan doğar, batar.
Verilen en son emre itaat ile Türk tabur.
Şaha kalkmış yürekte yarından emin atar.

Bir ebedi bağlanış varlığına andında.
Karlı dağlarla kardeş, vatan ile yandında.
Verilen en son emre taat ile Türk tabur,
Belki arş’ın kapısı, bir anka kanadında.

Yıldız yıldız akarken ufkun ötesi Irak,
Belki bir kirli mayın, bir kurşun belki firak.
Verilen en son emre vaat ile Türk tabur,
Dağlarda binbir yılan kuyruğunda çıngırak.

Vatan elbet hürriyet toprağında, taşında
Bayraklar dalgalanır eğilmez dağ başında.
Verilen en son emre saat ile Türk tabur,
Varlığın bekasına şimdi zor savaşında.

Şafağında akarken Habur son savaş değil,
Bir yıldız kayışında, son sürat, yavaş değil.
Verilen en son emre naat ile Türk tabur,
Varlığım armağandır, yalnız kuru baş değil

              Hamit Hayal / Gönen / 04.09.2011

Ey rabbin muazzez kıldığı millet,
Şahlan, aşılacak dağlar bekliyor.
Bu zamandan öte nice zaman var,
Belki şaşılacak çağlar bekliyor.

Çözülmüş bağlanış, tükenmiş yaşam,
Basra harap olmuş, hüzne dalmış Şam.
Nerede o mazi denen ihtişam,
Gülü solmuş, viran bağlar bekliyor.

Anlıyor ki insan gönül verince,
Bin yıllık hasretten daha derince;
Bir diriliş, yeni baştan erince,
Ölen ölmüş, kalan sağlar bekliyor.

Ne mazi derinde, ne ati ırak,
İbretler alınsın nişane bırak.
Ey ustam, hayata başlayan çırak,
Vatan örülecek ağlar bekliyor.

Bu millet tarihte koşup en başta,
Var olma aşkıyla doldu her yaşta.
Nerede yenildik, hangi savaşta,
Kör talih güler mi, ağlar bekliyor.

Hamit Hayal / Gönen / 04.09.2011

Bükülmez bileğin, eğilmez başla,
Allah’ın adıyla durulan millet.
Gözün ırmağında bir engin yaşla,
Arşın gölgesine kurulan millet.

Yenilmez iraden, ismin ile denk,
Allah rızasına adanmış her cenk.
Ayrılıklar gördün, acılar renk, renk,
Elbet “kader” deyip burulan millet.

Kudretin bağlanış, varlığın iman,
Rabbin katındadır verdiğin aman,
Mekânlar biliyor, şahittir zaman,
Sadece sevmekten yorulan millet.

Müjde şafağında nöbette erin,
Yeniden “yürü” der sahibi yerin;
Kirlenmiş insanlık, çıkmazlar derin,
Nicedir beklenen, sorulan millet.

Engin hatıralar, bunca köklü şan,
Dilerim ey mazi yeniden yaşan.
Çağların içinde zor dağlar aşan,
Zamanda yarına kurulan millet.

Hamit Hayal / Gönen / 04.09.2011