Kategori: Din ve Tasavvuf Şiirleri

Dilin başka söyler, yüreğin başka,
Düş artık zihnimden, senden usandım.
Lâyık olman mümkün değil bu aşka,
Ruhumdan usandım, tenden usandım.

Günahtan arınıp, naki olmadan,
Gönül meclisinde saki olmadan;
Sen benim aşkımda baki olmadan,
Yeter, bunca bühtan, zandan usandım.

Düştüm de aslı çöl bir viran şehre,
Bu nasıl bir sima, bu nasıl çehre?
Yolar başa dönsün, gözyaşım nehre,
Şöhretten usandım, şandan usandım.

Bu sevdada döndürmedin çarkımı,
Yuvamı dağıttın, yıktın barkımı.
Bundan sonra görsen nolur farkımı,
Yoruldum, tükendim, candan usandım.

Ayrılıktın, hasret idin, firaktın,
Aramızda yollar vardı, ıraktın.
Mutlu musun, yarı yolda bıraktın,
Asırdan usandım, andan usandım.

Gökler artık ikram etmez esini,
Zindandayım, duymam artık sesini.
Ben ne buldum, sevdim amma, nesini,
Sende ki bu bitmez kinden usandım.

Ela gözlü, şuh bakışlı, kandıran,
Kıymet bilmez, vefasızı andıran;
Senden başka kim var beni yandıran?
Adı dünya olan handan usandım.

Hamit Hayal / Gönen / 07.09.2013

Alın yere değsin, kalp yapsın secde,
Yüce yaratanı an bu gecede;
Beden tazim etsin, ruh gelsin vecde,
Kalbinde bir hüzün yan bu gecede.

Yenilmiş kalplerden bir gül derince,
Bir nedamete Hak bir nur verince;
Zirvenin hükmü mü kalır erince,
Sultan olur mümin, han bu gecede.

Bilmez fanilikten etsin şikâyet,
Kimler geldi geçti, boş bir hikâyet;
Kimi hüsran buldu, kimi hidayet,
Teslim olsun Rabbe can bu gecede.

Ölüm bu, göklerden iner aheste,
Her ömür harcanır bir ten kafeste;
Murat almak varsa bir son nefeste,
Allah’ı müjdeler tan bu gecede.

Dil şahadet eder vahdette biri,
Hak ezelden vardır, ebedde diri;
Arınsın kalplerden dünyanın kiri,
Mümine bir müjde şan bu gecede.

Bir sona koşmaz mı, ağaysa, beyse,
Nice başlar düşer bir ölüm değse;
Mümin için hayırlısı her neyse,
Rabbim rahmetini sun bu gecede.

Hamit Hayal / Gönen / 16.03.2013

Ezelden hüküm var ölüm tatmaya,
Bizden alacağın bir can mı kalır?
Sonunda koynuna girip yatmaya,
Söyle kara toprak, bir an mı kalır?

Seneler tükendi, yaş bilmem ki kaç,
Kaldı mı nefsimden verilmedik baç?
Aç bana koynunu kara toprak aç,
Hancıdan geriye bir han mı kalır?

Ölüm muhakkaktır, gelecek başa,
Sığınmak isterken bir damla yaşa.
Gözlerim dalar bir dikili taşa,
Nişanem silindi, bir şan mı kalır?

Ölüm ne geç gelir ya da ne erken,
Ne çabuk tükendi bir ömür derken.
Ben kendi halimde ömrümü yerken,
Zaman, mekân ya da bir yan mı kalır?

Kimi hasretince dilinip gitti,
Kimi şöhretince bilinip gitti.
Bir iz bırakmadı, silinip gitti,
Dünyada sultanlar, bir han mı kalır?

Var mıdır dünyada düşmedik derde,
Korkağa dokunur, değmez mi merde.
Kader hüküm kılar düşer bir perde,
Esrarı çözülür, nihan mı kalır?

Ne canlar var idi, baş eğmez erden,
Yer ile göklerden, bilmeyiz nerden.
Döneni görmedim gidilen yerden,
Her biri sonunda üryan mı kalır?

Hamit Hayal / Gönen / 31.03.2013

Hak yol diye tuttuğumu elimden,
Alan dünya benim olsa değmezmiş.
Boşa gider her yalvarış dilimden,
Yalan dünya benim olsa değmezmiş.

Benim sonsuz hakikatle barışım,
Hiç sır değil mayamdaki karışım.
Bir imana varmıyorsa yarışım,
Kalan dünya benim olsa değmezmiş.

Kimi bir rüya ya daldı hoş deyip,
Kimi arkasını döndü boş deyip.
Ömrümüzü her emele koş deyip,
Çalan dünya benim olsa değmezmiş.

Sabretmeli, sıkmalıyım dişimi,
Bunca kahır dövüp dursun döşümü.
Nice derin hasret dolu düşümü,
Bölen dünya benim olsa değmezmiş.

Beni yakan her günahım özümde,
Dil arınıp kalmamalı sözümde.
Yıllar oldu ben ölmeden gözümde,
Ölen dünya benim olsa değmezmiş.

Hamit Hayal / Gönen / 19.03.2013