Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bir kızıl kor bekler içimde sönmek
Bir gönül vermişim ben senin için.
Kitabımda yazmaz, yok geri dönmek
Aşka yol sermişimin, ben senin için.

İçlerde bir ukde kalansız sevmek
Hasret düşlerini çalansız sevmek.
Bu dünyada yok mu yalansız sevmek
Ne ağlar örmüşüm ben senin için.

Bilmem bu gidişle bende hal nola
Çileye yürüdüm, vermedim mola.
Adı gurbet olan şu bitmez yola
Ölsem de, girmişim ben senin için.

Çaresi olmayan bu arsız derde
Bazen içimdeki ses, “Hüzün”, Derde.
Sen gidersin, sonra kapanır perde
Bunca mı körmüşüm ben senin için.

Dünyada var ise, ne aşktan üstün
Ben sana yanarken, sen bana küstün.
Derdime çareydin, kalbime süstün
Çok rüya görmüşüm ben senin için.

Hamit Hayal / Gönen / 07.02.2016

Kutlu bir menzilde Hira, Nur Dağı
Neden yürümeyip, duruyor Türkler?
Düşündüm muhteşem yeni bir çağı
Dünyayı yeniden kuruyor Türkler.

Kanatlı bir atlı gelir mi dize
Çağlar yol veriyor, çekilip bize.
Kadere doğru bir yol çize çize
Yeniden bir mühür vuruyor Türkler.

Elbet yenmek için vardır her sorun
Gelmek elzem oldu üstünden zorun.
Dede tarih yazdı, devraldı torun
Yeni bir bakışla yoruyor Türkler.

Kalpler hakikate meyildi çünkü
Gövde düştü, başlar eğildi çünkü.
Bir zamanlar böyle değildi çünkü
Nurlu şafaklara varıyor Türkler.

Hakikat zannedip hayali kaşka
Sanki bir masalda gelmişti aşka.
Bu çağ gözyaşından ne verdi başka
Düşün, yaraları sarıyor Türkler.

Bu davaya baş koyup, can verenler
Geri döndü tarihten Alperenler.
Su üstüne seccadeler serenler
Artık kıblesini arıyor Türkler.

Hamit Hayal / Gönen / 02.02.2016

Bırakmadın bana bir söz bir hece
Kavurup götüren bir yel gibisin.
Tufanlar yağmış ta sanki her gece
Savurup götüren bir sel gibisin.

Aşkın gecesine tutulan ışık
Kurulan cümleler kadar zor ve şık.
Ben sana kalbince meftun bir âşık
Sen selamsız geçen bir el gibisin.

Yıllardır bu böyle, değil ki bir an
Daha yıllar geçse sönmez bu niran
Ben yenik yıkılmış, kalbimce viran
Sen süslü bahçede bir gül gibisin.

Ümidim diriydi, hayallerim sağ
Zaman hicret etti, kalmadı o çağ.
Nerde bülbül, hani o şefkatli bağ
Duygusuz, hissetmez bir çöl gibisin.

Gücümü tükettin, nefsimi yordun
Hükümden ağırdın, çileden zordun.
Bir zaman içime düşmüş bir kordun
Alevsiz, dumansız bir kül gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 31.01.2016

Kalbimin çilesi, ebedi yüküm
Sevgili, ben yine seni severdim.
Bize düşen yanmak olsa da hüküm
Sevgili, ben yine seni severdim.

Ne sevdalar aldı ne aşka sığdın
Önüme aşılmaz hasretler yığdın.
Üstüme dağlardan düşen bir çığdın
Sevgili, ben yine seni severdim.

Yıkımmış bir gülün bülbülü terki
Neyleyim ben senden olmayan erki.
Bu ibret nefsime hep şunu derki
Sevgili, ben yine seni severdim.

Seninle aramda bir sevmek akti
Bakışın saadetin en sonsuz nakti.
Ayrılık olsa da bir akşam vakti
Sevgili, ben yine seni severdim.

Ta fecrin vaktine kadar her gece
Bir huzur bırakmaz, beni yer gece.
“Ölüm budur işte, sevmek”: der gece
Sevgili, ben yine seni severdim.

Meyledemem birkaç cümlelik aha
Yıldızlar ötede, küsmek zor mah’a
Kader yazmayacak belki bir daha
Sevgili, ben yine seni severdim.

Hamit Hayal / Gönen / 28.01.2016

Sırrını çözmüşüm ben her nihanın
Nice müşkülleri aşarken düşün.
Ey seven! Sen beni yüce cihanın
Paslı efkârından taşarken düşün.

Neşe ve hüzünle her gelip geçen
Belki de;”Pişmanım”, der gelip geçen.
Verilmiş bir ömrü yer gelip geçen
Beni şu hallere şaşarken düşün.

Doğruluk ideal bir fikir iken
Ya olursa kalbe batan bir diken.
Dünya yıkılırken bir fidan diken
Hak ile vuslata koşarken düşün.

İbret olsun derim ölen sağına
Batıl tasavvurun düşmek ağına…
Elveda dünyanın hüzün çağına
Kıbleye yönelmiş, yaşarken düşün.

Kimler neye açtır, kim neye tokta
Her tadımlık ömrün sonu bir nokta.
İnandık amenna, korkumuz yokta
Şu dünya gözümden düşerken düşün.

Hamit Hayal / Gönen / 23.01.2016