Yok

Bir gün hicranlarla örtülür üstüm

Bu dünyada bir mealim bile yok.

Özüme kırıldım, kendime küstüm

Bu dünyada bir meyalim bile yok.

Menzil bitti, yolda sona varıldı

Zemin çöktü, gönül göğüm yarıldı.

Nisyan etti, güller bana darıldı

Bu dünyada bir leyalim bile yok.

Vefasızlık geçer akçe, hâl oldu

Gönül suskun, dillerimiz lâl oldu.

Sevmek ise, kaderime mal oldu

Bu dünyada bir feryalim bile yok.

Ne ümitler uyutmuştum beşikte

Bir gölgemi? Bekleyen kim eşikte?

Yurdum delik, gönül hanem deşikte

Bu dünyada bir ayalim bile yok.

Anlar bizi kalbi kırık kalanlar

Kime huzur verdi bunca yalanlar?

Mutlu olsun hülyalara dalanlar

Bu dünyada bir hayalim bile yok.

                Hamit Hayal / 05.01.2023