Devrin

Ne idrak bıraktın bende ne izan

Bir defter kalmadı, dürmüş gibisin.

Gidipte dönülmez gurbettir Fizan

Sen beni gönlünden sürmüş gibisin.

 

Şüphesiz el degil bahtımla yakan

Bazen diyorum ki gerçek mi şakan.

Esaretin bedelinde var bu kan

Oynanan bu rolde hürmüş gibisin

 

Bugün yaldızların parlak, cilanda

Âleme destan et, ver bir ilanda.

Her sahnen bir başka arka planda

Çok uzun bir oyun örmüş gibisin.

 

Ağır bir günah bu, taşı boynunda

Şuh kahkahalar at, sakla koynunda.

Kim kaybetti bilmem aşkın oynunda

Hakikat mı, çoktan görmüş gibisin.

 

Çekilir bir perde, kapanır devrin,

Yine dönmüş gibi, körkütük nevrin.

Ömrümüzü alıp gitse ne cevrin

Belki zalim ya da körmüş gibisin.

                Hamit Hayal / 11.01.2023

Bir yanıt yazın