Ayrılık çeşmesi

İlahi bir hükmün kararı gökten

Sanki bir ilhamla indiği yer bu.

Öyle değistirdi bahtımı kökten

Sırtıma dağların bindiği yer bu.

Nereye gitti yaz, nerede gülşen

Sanki kaderime bir nottu düşen.

Nice hayallerle, hülyalarla şen

Bütün rüzgârların dindigi yer bu.

Maziyi düşlerken zorda sevinçte

Çekerim her cevri, cefası hiçte

Arsız bir alev bu sönmüyor icte

Nice hasretlerin sindiği yer bu.

Toprak sitem etti, ağladı taşta

Rüyama ilk düşen hüzündü başta.

Kalbimin sitemi her damla yaşta

Beni kaderimin yendiği yer bu.

Orada yoldaştı geceyle gündüz

Kadere yol vardı, giderdi dümdüz.

Adı hazan olan mevsim miydi güz

“Ayrılık çəşmesi” dendiği yer bu.

               Hamit Hayal / 28.11.2022