Yazdığım her şiir, aşkımdan ağıt

Çilekeş bir kalem, eski bir masa,
Şimdi önümde boş bir beyaz kâğıt;
Gönlümü sorarsan, bürünmüş yasa,
Yazdığım her şiir, aşkımdan ağıt.

Sen benim içimde bir derin sızı,
Sönmesin özümde yaktığın küller;
Adını kim koydu ey deniz kızı,
Yanında bir hiçtir emsalsiz güller.

Kalbim seni ister, dil seni anar,
Sırılsıklam bir aşk artık battığım;
Gözlerin içimde bir yara kanar,
İlk ve son acımsın, her gün tattığım.

Nasıl yaktın beni derin, bu kadar,
Anlarsın karşıma geç bana bak ta;
Sevenler aşkı hep böyle mi tadar,
Bilsem benim için gül ağlamakta.

Deniz gözlerinde esrarlı bakış,
Vuslat gönüllerde bir yar olmakmış;
Gönülden bir yağmur, gözlerde akış,
Sevmek çoğu zaman hep var olmakmış.

Kader çizgisinden geç ağır ağır.
Katıl son akşamın ufkuna yürü,
Gökten melekleri imdada çağır,
Gönlüm sen bu sevdan ile yan, çürü.

Çilekeş bir kalem, eski bir masa,
Şimdi önümde bir boş beyaz kâğıt;
Gönlümü sorarsan, bürünmüş yasa,
Yazdığım her şiir, aşkımdan ağıt.

Hamit Hayal / Gönen / 10.03.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir