Bir gün bu şehire yolun düşerde

Aklına gelirde bir eski zaman,
Yeni hülyalara dalmazsan, yazık;
Bir gün bu şehire yolun düşerde,
Yeniden kapımı çalmazsan, yazık.

Ayrılık bir kaçış, say ki bahane,
Bir rüyamız vardı bizim, şahane;
Yıkıldı içimde belki kaç hane,
Uzanan elimi almazsan, yazık.

Bu hasret bir çığlık, bir hazin sesti,
Seneler susturdu, kahırlar kesti;
Şimdi suyolunda kırık bir testi,
Eski bir hasretle dolmazsan, yazık.

Kaderin dilinde aşk neyi dermiş,
Bir vuslat düşünde kime ne vermiş;
Var mı bu dünyada murada ermiş,
Sen ki o eski sen olmazsan, yazık.

Bu aşkta bir vuslat mevsimi derken,
İçime hasretin düştü ta erken;
Gönül limanına gemi girerken,
Sensiz düşlerimi bölmezsen, yazık.

Ümidin külleri sönmüş ocakta,
Bu şehirde sensiz köşe, bucakta;
Hasreti besledim boş bir kucakta,
Sevinçten sarılıp, ölmezsen, yazık.

Aklına gelirde bir eski zaman,
Yeni hülyalara dalmazsan, yazık;
Bir gün bu şehire yolun düşerde,
Yeniden kapımı çalmazsan, yazık.

                      Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir