Hâlâ çözülmez bir sırdır, anneler

Hicranı terennüm edince dilde,
Bir hasret türküsü, yırdır, anneler.
Anne hasletince ağlarmış gülde,
Hâlâ çözülmez bir sırdır, anneler.

Anne yüreğinde dert var ya nice,
Emir en yüceden, boynumuz ince,
Kimin gözü dolmaz anne denince,
Varlık ve yoklukta yardır, anneler.

İnsan kaderine değince bir el,
Göze perde iner, bükülürmüş bel.
Sarı saçlarına sonunda tel tel,
Bir gün ak düşerse kardır, anneler.

Annede ilahi en güzel şeyler,
Dokunur dünyayı bir cennet eyler.
Aşkın her deminde inlesin neyler,
Gönülde bir gül-i zardır anneler.

Annenin mihneti bilende minnet,
Annelerden ayrı kalmakmış cinnet.
İnsan bir gönüldür, her gönül cennet,
Haktan yüce hüküm vardır, anneler.

Kendi efkârımca bir koza ördüm,
Anne manasını bilmez bir kördüm.
En derin aşkı ben annede gördüm,
Bu dünyada vuslat zordur, anneler.

Hamit Hayal / Gönen / 11.05.2014

Dünyada dolar mı yerin annem hiç

Sanma ki özümün vehmine düştüm,
Benliğimde asil kan diye annem;
Ezelde hak oldu, rahmine düştüm,
Taşıdın sen beni can diye annem.

Annemden armağan ruh ile beden,
Mayamda bir sır var beni ben eden.
Allah tek hakikat, annem bir neden,
Bir aşkın özünde yan diye annem.

Bilmiyorum kimler aşka meyildi,
Senden önce dünya dünya değildi.
Sonra bir gün nice başlar eğildi,
Sultanlar önünde han diye annem.

Sen ateşte yaktın narin özünü,
Melekler koynunda açtı gözünü.
Hangi gül var almaz senden sözünü,
Bülbüle dil verdin an diye annem.

Farkına vardı ki şu ben denen hiç,
Dünyada dolar mı yerin annem hiç?
Her gurbet deminde derin yan ki iç,
Nişan kalsın senden, şan diye annem.

Hamit Hayal / Gönen / 10.05.2014

Sonsuzluk demine bir gün dalınca

İsterdim ki seni bana yazsın Hak,
Ömrüme ebedi an olur muydun?
Gün gelip düşünce saçlarıma ak,
Kırık aynalarda can olur muydun?

Başkaydın sevdaya beni salınca,
Ben sen de bulmuştum aşkı yalınca.
Sonsuzluk demine bir gün dalınca,
Damarımda coşan kan olur muydun?

Neden gönlüm seni böyle süslerde,
Kaybolurum, yol bulamam sislerde.
Bir gün körelirim, biter hislerde,
Sen benim şöhretim, şan olur muydun?

Nice duygularım bağlar kökünce,
Sana sevdam enginlerden gökünce;
Zaman zemin, hayallerim çökünce,
Benim sağım solum, yan olur muydun?

Aşkım bir armağan, hatıra sakla,
Ne gıybet ederim sormam ne hakla.
Her gece her gündüz düşünce akla,
Dilimde bir hüsnü zan olur muydun?

Dokunmak isterken yüzünde tüle,
Yüreğimden yandım döndüm bir küle.
Sen benim gözümde benzerken güle,
Gönlümde sultanım, han olur muydun?

Hamit Hayal / Gönen / 03.05.2014

İlk gözyaşın pişmanlığın özüdür

Bütün hislerimde derdi var aşkın,
Artık tel tel dökülmede saçlarım.
Bir derde tutuldum, boyumdan aşkın,
Tahtım düştü, viran oldu taçlarım.

Bir sen vardın içimde ki eğilim,
Artık bilmiyorum neye meyilim.
Bittim artık, bende o ben değilim,
Günahım ne, nedir benim suçlarım?

Sen yok idin, hasretine ıraktım,
Aşkın okulunda bir gün çıraktım;
Sevdam tutkum neyim varsa bıraktım,
Yenildim ben, hayal benim güçlerim.

İlk gözyaşın pişmanlığın özüdür,
Ne gördüyse gönlümüzün gözüdür.
Beni yıkan, ”Seni sevdim”; Sözüdür,
Bırak kalsın, alınmasın öçlerim.

Bir dua misali dilimde okun,
Hisset beni, yüreğime gel dokun.
Bin yıllık yollardan çağırsa kokun,
Bitti artık diyar diyar göçlerim.

Hamit Hayal / Gönen / 05.04.2014

Mizanda hesabı ödersin artık

Gönlüme bir hazan düştüğü anda,
Sevdiğim beni el edersin artık.
Sonumdan ibret al, sende bir yanda,
Vicdan senin gülüm, ne dersin artık?

Gönlüme bir sevda tohumu ektin,
Güldün neşelendin sevindin sektin;
Yol buraya kadar, tetiği çektin,
Arkana bakmadan gidersin artık.

Bilirim, dünyada güzeller çokta,
Kimi bir sevgiyi tadarmış yokta.
Benim senden başka sevdiğim yokta,
Gözümde bir nokta kadarsın artık.

Ömrün her deminde anıp ta seni,
Masum bir melektin sanıp ta seni;
Yıllarca bekledim, yanıp ta seni,
Sen benim ömrümde kedersin artık.

Umurunda değil hasretim varmış,
İçimi onulmaz bin bir dert sarmış.
Erkenden ak düştü, saçlarım karmış,
Mizanda hesabı ödersin artık.

Hamit Hayal / Gönen / 08.05.2014

1 … 97 98 99 100 101 … 178