Hatırla

İnsan, aşkı arar kendi özünde
Seni Hakka bağlayanı hatırla.
Yazık. Hâlâ dünyamı var gözünde
Yusuf için ağlayanı hatırla.

Hak rızası, yaratanın himmeti
Üzerimde kul olmanın zimmeti.
Ne güzel şey şu Allah’ın nimeti
Gönüllerden çağlayanı hatırla.

Ağlıyorum akıbet ne dendi mi
Ziyandayım, nefsim beni yendi mi?
Bu dünyada yaktı isem kendimi
Cehennemde dağlayanı hatırla.

Rüya kadar zamanın en kadimi
İnsan nedir, bir sor neyin hadimi?
Birde düşün günahından nadimi
Ki merhamet sağlayanı hatırla.
                               Hamit Hayal

Mihnetten cevre

Bir dünya derdi mi zannettin aşkı
İman ve itaat tasamız bizim.
Her şey bir ummandan bir dehre akar
Hak hükmünce işler yasamız bizim.

Mavera nedir ki bir tülden başka
Gözümüz görmedi bir gülden başka.
Kim anlar bu hali bülbülden başka
Ümit ve korkudur asamız bizim.

Bir günahı belki bin tövbe aklar
İnsan örselenmez, yenilmez haklar.
Mü’minler himmeti kendinden saklar
Ahlâktır varidat kasamız bizim.

Allah’a, ahrete, kadere iman
Kıyamla yolcuyuz, secdemiz liman.
Bir gün solmayacak zannetme siman
Ölümdür en büyük kıssamız bizim.

Bir evre bitmeden başlar bir evre
Çilemiz yolcudur mihnetten cevre.
Bir gün ulaşacak herkes bu devre
Mizanda kurulur masamız bizim.
                              Hamit Hayal

Giderim 1

Belki dinmeyecek elem-i aşkın
Kendi kaderimden kaçar giderim.
Hasretler taşırım gönlümde taşkın
Kalbimde bir yara, naçar giderim.

Manasız anladım hicranda, hazda
Cevrine hoş dedim, yakmadı nazda.
Baharın ardından beklenen yazda
Bir gönül kapısı açar giderim.

Anlamak zor değil. Hislerin el ki
Sözünde bir başka dünya var belki.
Gönlünden bir yol aç, dağları del ki
Bir kanadım kırık, uçar giderim.

Sen yine zihnime fitneler sok ta
Bu bir taze bahar değil son nokta.
Neyleyim ki vuslat bir hayal, yokta
Sonunda dünyandan göçer giderim.

Bir farkı var mı bu aşkın zehirden
Gözlerimde çağlar bir sel nehirden.
Bir günde el olur ben bu şehirden
Bir yabancı gibi geçer giderim.
                               Hamit Hayal

Bıraktın

Seninle aramda görünmez perde
Ardında çözülmez gizler bıraktın.
Seneler ne oldu, mevsimler nerde
Ömründen silinmez izler bıraktın.

Ayrılık bir kanun ya da bir töre
Neden değişmiyor zamana göre?
Hakikat ne bilmez bu aciz köre
Yıkımlar görecek gözler bıraktın.

Belki de ben seni sevdiğim için
Huzurun yerinde, rahat mı için?
Hâlâ bilmiyorum sebep ne, niçin
Kalbimi yakacak közler bıraktın.

Boşluğun dolmuyor ey sevgin ece
Sözcükler yaslıdır, kırgındır hece.
Derler ki gül açar, ağlar her gece
Ardında ebedi güzler bıraktın.

Kalbimde ızdırap, ruhumda ezam
Aşkın kanunu mu çektığim cezam?
Uğruna bir ömür verdiğim sezam
Hayal perdesinde yüzler bıraktın.
                                Hamit Hayal

Bir hayal şehir

Sende gönül denen şu süslü bakış
Ne delişmen gündüz ne uslu gece.
Kaderin hükmü mü bu içten yakış
Her gündüz ardında bir puslu gece.

Bu zorlu yollarda gün yazdı bize
Her şeyde rastladım kaderden ize.
Ayrılık dediğim gelmiyor dize
Yol vermiyor dağlar, sisli bu gece.

Gönlümün çilesi gül-i zarından
Ümidim yok benim artık yarından.
Hep böyle bizarım aşkın narından
Çözülmez kilitler, paslı bu gece.

Başladığı yerde bitti son dersim
Zihnimde bir yerde çizdiğin resim.
Ya ben uykudayım ya döndü tersim
Gördüm ki her seven yaslı bu gece.

Önüme koydun da aşılmaz dehri
Gönlün derununda coşturdun nehri.
Aşkın ummanında bir hayal şehri
Herkes mi kahrınca hisli bu gece.
                                  Hamit Hayal

1 15 16 17 18 19 178