Kategori: Şiirler

Yine kaderimle baş başa kaldım
İslenmiş yıllara götürdün beni.
Aklıma düşünce maziye daldım,
Hislenmiş yıllara götürdün beni.

Tarifsiz bir güzel hilal kaşıyla,
Destansı güllerin mağrur başıyla.
Bu aşkın kaderi, hep gözyaşıyla,
Islanmış yıllara götürdün beni.

İçime işlemiş, derdim veremde,
Aslı’dan eserdir bu hal Kerem’de.
Çağlar zaman, akar gönül deremde,
Süslenmiş yıllara götürdün beni.

İdrak, izanımdan sonra usumda,
Kaybettim bu aşkı bir derin suda.
Görünmez bir düşman gibi pusuda
Seslenmiş yıllara götürdün beni.

Sen yoksan da ümit bu en azından,
Bir teselli bulur gönlüm hazından.
Ne kaldı geriye aşkın yazından
Sislenmiş yıllara götürdün beni.

                                   Hamit Hayal

Nefsin bu halinde isyan var sanki
Sığmazdı zamanın bir ana gönül.
Yaşamın yoksulluk demine yan ki
Gülmedi ne sana ne bana gönül.

Yağmadı saçına kar bir rüyada
Sevmeyi yaşamak var bir rüyada.
En sonunda kaldı yar bir rüyada
Dağıldık bir yandan bir yana gönül.

Yokluğa sitemkar, ya vara dair
Hasret olup yakan her nara dair.
Kim destan yazmadı bir yara dair
Canana meyil var, ya cana gönül.

Nice duygularım şimdi is yüklü
Emelim perişan, ümit sis yüklü.
Ne olursa olsun, insan his yüklü
Verir misin buna bir mana gönül.

Kimin yanmıyor bu alemde bağrı
Her şey mi sancıdır her şey mi ağrı.
Kalplere dokunur sisli bir çağrı
Veda zamanıdır bu hana gönül.
                          Hamit Hayal

Veda ederken bu aşka
Senin içinde ağladım.
Kimse bilmez benden başka
Senin içinde ağladım.

Sen bana bir el olunca
Tükendim gülüm solunca.
Gözlerim nice dolunca
Senin içinde ağladım.

Erilmez manaydın nazda
Acıyı yaşattın hazda.
Ben nice bahar da, yaz da
Senin içinde ağladım.

En güzel bir süstün bana
Bir aşk verdin üstün bana.
Biliyorum küstün bana
Senin içinde ağladım.

Ne kelime ne de hece
Anlatmaya yetmez ece.
Ben bir ömür gündüz gece
Senin içinde ağladım.

                  Hamit Hayal