Eskir elbet kelimeler

Zaman zordur hüzünlenmiş ağlara

Bu dünyada kim var eşsiz kalacak?

Gün gelecek, güz düşecek bağlara

Vurgun yemiş bülbül hissiz kalacak.

 

Herkes alır gider aşkı yükünce

Hiç gördün mü gülü boyun bükünce.

Sis çökecek, ardından güz hükümce

Mağrur gönül bile sessiz kalacak.

 

Baharları yaşayan bir gülüş bu

Hasret bana hüzün sana, ülüş bu.

Yakın ya da ırak, elbet bir düş bu

Bilmiyorum, yol mu sissiz kalacak?

 

Yüzünde güz, yüreğinde bir ayaz.

Sonra şunu dersin eksik ya da az.

Yıllar sonra saçlarında kar beyaz

Son yolculuk, dünya sizsiz kalacak.

 

Eskir elbet kelimeler, söz biter

Her muamma her problem çöz biter.

Önce perde iner, sonra göz biter

Yıldızlar mı? bir gün süssüz kalacak.

                 Hamit Hayal / 20.07.2021

Bir yanıt yazın