Bizim dağlar

Yiğitliğin düşmediği son timsal

Benim gurbet bağlarımı çöz dağlar.

Ben ne dersem deyim hepsi bir misal

Sonsuz hasretlerle yanar öz dağlar.

Sanki bahtı kara, ömrü gecedir

Bizim dağlar hiç eğilmez, yücedir.

Sanmayın ki bir cümleden hecedir

Her biriniz bir kitaptan söz dağlar.

Eğri doğru bir cümleyle sınarlar

Hayat verip, çağlıyor mu pınarlar?

Bilmiyorum, küskün müdür çınarlar

Yazda bitti, memleketim güz dağlar.

Bülbüller zay olmuş, güllerin nerde

Bir yalnızlık masalından son perde.

Güneş göçmen kuştur bu ıssız yerde

Ne eğri bir çizgi ne de düz dağlar.

Allah’a yakındır elbet bu toprak.

Kördüğüm çözülür, derken hu toprak

Can sunar kalbinden, verir su toprak.

Sanki bir gelinde süslü yüz dağlar.

                   Hamit Hayal / 13.07.2021