Yorgun hasretlere dönüşmüş tutkum

Gönlüme düştüğün bir eski yazda;
Ben seni sevmekten suçluysam eğer;
Kudret kaleminden bir ferman yazda,
Aşk için uğrunda ölmeye değer.

Kalbimde ağrımsın, içimde acım.
Seni sevmek benim elimde değil,
Ben adı sen olan aşka muhtacım,
Yüreğim isyan et, başım sen eğil;

Kapalı kapılar ardında yüzün,
Bilirim o şehrin zor yokuşları;
Sensiz yaşamanın manası hüzün.
Hasretinden yorgun gurbet kuşları,

Sen adı hep meçhul olan yerdesin,
Yalnız düşlerimde var ve ıraktın;
Şafaklardan sordum seni, nerdesin?
Sen benim kalbimi öksüz bıraktın,

Bir gün duy sesimi, uzat el bana,
Gülersen hafifler inan dert yüküm;
Birazcık ümit ver, bir gün gel bana.
Yenilsin bu kader denen zor hüküm,

Sakın ölme düşlerimde sonsuz ol,
Sevdan yüreğime saplanmış bir ok.
Bu mevsim aşmıyor karlı dağdan yol,
Bir sen varsın bu dünyada, başka yok.

Bir aşk destanında çileli nutkum,
Kader bana benim sende batışım;
Yorgun hasretlere dönüşmüş tutkum.
Sen benim şuramda bir kalp atışım,

Gönlüme düştüğün bir eski yazda;
Ben seni sevmekten suçluysam eğer.
Kudret kaleminden bir ferman yazda,
Uğrunda bir kurban olmaya değer,

Hamit Hayal / Gönen / 26.12.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.