Ümraniye, aşkın vefasız şehri

Ümraniye, aşkın vefasız şehri,
Ömrümde bir serap, yalan memleket.
Gönlümden çağlar bir gözyaşı nehri,
Benden sevdiğimi alan memleket.

Esiriyim artık gözümde nemin,
Ettim de dönüşü olmayan yemin.
Üstümde gök çöktü, altımda zemin,
Benden hasretimi çalan memleket.

Bir araya getirmedin yakamı,
Gül gönlünde arar iken bekamı.
Şimdi aşkın yıkık kutsal makamı,
Beni gurbetlere salan memleket.

Ey sevgili ben indinde hiçimde,
Aşkı aldın geri vermez biçimde.
Her mevsimden bir yara var içimde,
Şimdi bir virane, talan memleket.

Belki güller bir gün yine açacak,
Dost kalmadı yüreğimden kaçacak.
Bu sokaklar her gün hasret saçacak,
Kalbimde bir yara kalan memleket.

Hayalimde cemalden bir yüzünle,
Duygularım hem dem oldu hüzünle.
Ümraniye, bir aht bir baht özünle,
Yine bir seraba dalan memleket.

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.20143

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.