Tanrıya söz verdim, yeminim derim

Deniz gözlerinde takıldı aklım,
Dünya da benzeri olmayan kadın.
Bu şehir biliyor, kalmadı saklım,
Bir türlü boşluğu dolmayan kadın

Yakışmaz meleğe, günahı soyun,
Başım önümdedir, bükülü boyun;
Benim bahtsızlığım bir kahpe oyun,
Gönlümü okşayıp, almayan kadın

Mukaddes bildiğim, erilmez ulyam,
Üstüne kurulmuş benim her hülyam;
Sen benim ömrümde en uzun rüyam,
Varlığından eser kalamayan kadın.

Dil kifayetsizdir, sözler anlatmaz,
Nice yangınlar var, közler anlatmaz;
Hani gözler vardır, özler anlatmaz,
Kalbimin derdini bilmeyen kadın.

An beni, yanan bir kalp var içimde,
Tahammül edilmez, bitmez biçimde;
Belki günah benim, sevmek suçumda,
Benim için düşe dalmayan kadın.

Anlarsın, başını kalbime yasla,
İncitmek istemem, küstürmek asla;
Nasıl geçer ömrüm sevginsiz yasla,
Uzattığım eli almayan kadın

Varlığım hiç olsun, hederden ağır,
Bütün elemlerden, kederden ağır;
Aşk öyle bir şeyki, kaderden ağır,
Gönlümde aşkını bulmayan kadın.

Irmaklar kıskanır, denizler azar,
Neden kader bana ayrılık yazar?
Kalbinden kalbime kılsan bir nazar,
Zihnideki resmi solmayan kadın.

Seni sevdiğimden eminim derim,
Sorsalar gözünde neminim derim;
Tanrıya söz verdim, yeminim derim,
Sonsuzsun, kalbimde ölmeyen kadın.

                         Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.