İçeriğe geç

Sultan Süleyman’dan sonra yastayım

Kategori: Şiirler, ve Tarih ve Kahramanlık Şiirleri

İnsanın gönlümde coştuğu çağ gel,
Sardı, sarmaladı bunca ah bizi;
Türklüğün yücelip, koştuğu çağ gel,
Bir derin pişmanlık, yakar vah bizi.

Zaman bırakmadı, gün çözdü ahtı,
Felek gönlümüzden devirdi tahtı;
Dönsün istiyorum Türklüğün bahtı,
Ağlatır işlenen her günah bizi.

Kader çizgisine yakın bir yönde,
Asırlar yürüdük, koştuk hep önde;
Yıllar sonra bir gün arkana dön de,
Bir çıkmazda bırakmıştır bah bizi.

Milletim, azamet tavrı takında,
Küfrün diyarına kim var akında?
Belki tüten ocak kalmaz yakında,
Alsın gemisine artık Nuh bizi.

Hangi nefis kaldı, alsın ibreti,
Tatmayan kaldı mı bunca işreti;
Bir ömür beklerken kutsal hicreti,
Artık taşımıyor yorgun ruh bizi.

Tarihten aradık bir nişane, iz,
Ey kader sen bize yeni baştan çiz;
Diriliş beklerken her şafakta biz,
Kâh ağlattı kader, yaktı kâh bizi.

Milletim, ezelin, ebedin çile,
Bir gün hasretlerim gelecek dile;
Engin sevdik, gönül verdikte güle,
Yıldızlar sırt döndü, yaktı mah bizi.

Düşlerde İran da, Necd de, Fas’tayım,
Asırlar geçti ben hâlâ hastayım;
Sultan Süleyman’dan sonra yastayım,
Neden garip koydu ulu şah bizi.

Hamit Hayal / Gönen / 15.05.2013

İlk Yorumu Siz Yapın

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    *

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.