Ölümü özüme sevdirmek derdim

Yalancı dünya ya ömrümü verdim,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.
Ölümü özüme sevdirmek derdim,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

Sonunda, ortada ya da başında,
Bilemezdim ömrün hangi yaşında;
Kalan bir isimdir mezar taşında,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

Anneler kalbiyle bağlarken çocuk,
Bir sevgi selinde çağlarken çocuk;
Ölüm var diyormuş ağlarken çocuk,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

Nice sevdalarla yananlar nerde?
Bir nefis düşünde kananlar nerde?
Ölüm çok uzakta sananlar nerde?
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

Mecnunlar göç etti bir garip halda,
Nice kuşlar vardı, sultan bir dalda;
Belki bir teneşir ya da bir salda,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

Toprağın altında sonsuza yatar,
Ne diller konuşur ne bir kalp atar;
Yeni bir menzilde göç katar katar,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

Her nefis ölümü tadınca anlar,
Kondu ve göç etti kudretli hanlar;
Hakikat hükmüne baş eğdim canlar,
Ömür gelir geçer, anlayamadım.

                      Hamit Hayal

About Author:

Leave A Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.