Ne bir ömre sığar aşk ne bir ana

Gurbet bir harabe, virane ilim,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?
Yıkılsam şikâyet etmez ya dilim,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Ne sensiz oluyor, ne senin ile,
Ben çekerken bunca dert bile bile;
Ayrılık diyorum, bir arsız çile,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Bunca hâl içinde vefasız, zalim,
Hastayım, değilim artık sağ salim.
Bir divane gönül, yorgun her halim,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Her demi bir zehir, karışır kana,
Ne bir ömre sığar aşk ne bir ana.
Göster şu tavrını, al benden yana,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Kavrulup giderim kendi yağımda,
Zaman artık değil sevmek çağında.
Silinsin her anım, kopsun bağım da,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Düzenim bozuldu, kalmadı şekil,
Ne çoğul mevhumlar artık ne tekil.
Ne olur ömrümden çık artık, çekil,
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Hamit Hayal / Gönen / 12.12.2014

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.