İçeriğe geç

Mutluluk mu, varlığını bilmekte

Kategori: Ayrılık Şiirleri, ve Şiirler

Onulmaz bir yara idin içimde,
Hayal’i sen hülyasında ağlattın.
Gönlüm şimdi örselenmiş biçimde,
Hayal’i sen rüyasında ağlattın.

İsterdim hep hakikati bilseydin,
Sonra beni yüreğinden silseydin.
Ben ağlardım, bari sen hep gülseydin,
Hayal’i sen dünyasında ağlattın.

Senden sonra ömrüm sanma şahane,
Ne han kaldı gönlümüzde ne hane.
Bu dünyada ayrılıklar bahane,
Hayal’i sen güyasında ağlattın.

Sen yoksan da ben gölgeni özlerim,
Aşılacak kaldı mı yol gözlerim.
Akıp gitti, sele döndü gözlerim,
Hayal’i sen ulyasında ağlattın.

Ölmekte bir benim için, silmekte,
Mutluluk mu, varlığını bilmekte.
Bir hakikat, solacak her çiçekte,
Hayal’i sen fulyasında ağlattın.

Anlıyorsan, muammayı gel çözde,
Gönül körse, görmez elbet bir gözde.
Bir öz vardır muhakkak ki her sözde,
Hayal’i sen “Kul ya”sında ağlattın.

Hamit Hayal /İst-Ümraniye / 21.08.2014

ulya: yüce
Kul ya: Kuran-ı zişanda Allah’ın bir hitap şekli

 

İlk Yorumu Siz Yapın

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    *

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.