Mevsimi geçmeden sevda çağının

Soruyorum kimsin ve kimin nesi,
Sanki bir sonsuzdan akar gözlerin;
Dudağında kızıl bir gül hanesi,
Bir korku, bir ümit, vakar gözlerin

Kaderin bir hükmü ve nuru güzel,
Gözlerin bir umman, ne duru güzel;
Sen bu kudret ile kalk yürü güzel,
Gönlümde bir ateş yakar gözlerin.

Sanki bir hayal bu ya da bir rüya,
Nice bahtlar düşer, bir baht var ulya;
Üstüne kurulmuş belki bin dünya,
Gönlümde bir şimşek çakar gözlerin.

Kimin için, neye hayal kuruşun,
Al yazmalım, selvi boylu duruşun;
Bir kaderdir kalbe mühür vuruşun,
Önce yapar, sonra yıkar gözlerin.

Yeter ki kudret ver, gönlüme erde,
Yasımın üstüne yas demem derde;
Bir ufka dal ya da indir bir perde,
Beni bir sonsuza çeker gözlerin.

Mevsimi geçmeden sevda çağının,
Aşılması gerek Ferhat Dağının;
Nice ömrü kaldı gönül bağının,
İçime bir korku çöker gözlerin.

İdrakim bağlandı, zincir izanda,
Ya bir hakikatsin ya da bir zanda;
Sevdiğim ne zordur hesap mizanda,
Garip kor, boynumu büker gözlerin.

Hamit Hayal / Gönen / 11.05.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.