İçeriğe geç

İzin ver gülüm

Kategori: Ayrılık Şiirleri, ve Şiirler

Ölüyorum tut elimden sök beni,
Döneceğim bana izin ver gülüm.
Hiçbir yere bağlamıyor kök beni,
Döneceğim bana izin ver gülüm.

Bunca kahır, bunca elem, hederden,
Kalbim inlemede hüzün, kederden;
Bu dünyada kim var kaçmış kaderden,
Döneceğim bana izin ver gülüm.

Aç kalbini pencerende ne bu tül,
Gözüm görsün, gönlüm sevsin seni gül;
Soruyorsan yüreğimi, yanmış kül,
Döneceğim bana izin ver gülüm.

Yenmem gerek bu yakıcı hüzünü,
Beklemek zor ömrümün her güzünü;
Göster artık solup gitmiş yüzünü,
Döneceğim bana izin ver gülüm.

Kimi bulur kimi aşkı yitirir,
Ah’ın beni yıllar yılı bitirir.
Hangi yollar beni sana getirir,
Döneceğim bana izin ver gülüm.

Sen olmazsan onmaz gönül yaresi,
Nur zayoldu, soldu gözün haresi.
Dönmüş bahtım, yüreğimin paresi,
Döneceğim bana izin ver gülüm.

Hamit Hayal / Bandırma / 08.09.2012

Tek Yorum

  1. F.Zekran Mete
    F.Zekran Mete

    Sayın hocam merhaba;
    Bu şiiri size yazdıran ayrılık özlemini merak ettim. Bu ilhamı hangi olaydan aldınız, çok güzel.
    Saygılar.

    08 Eylül 2012
    |Cevapla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.