Home » Şiirler » Din Tasavvuf Şiirleri » İnsan aşka muhtaç, sevgiye açta…

İnsan aşka muhtaç, sevgiye açta…

Nefis bu gaflete dalar da bir gün,
Bir ibret almaya yetmez mi ölüm?
Ömrün kapısını çalar da bir gün,
Can ile canandan etmez mi ölüm?

Nefsim uyan artık, gözlerimden ak,
Bir gül bahçesinde solan güle bak.
Ölüm bir hakikat, murat etmiş Hak,
Bir anda her yerde bitmez mi ölüm?

Yaşamanın günahına batanlar,
Nerde sevdasına sevda katanlar?
Bir gün sonsuz uykusuna yatanlar,
Bir gizli gayeyi gütmez mi ölüm?

Sır çözülür, yere düşer saklımız,
Anlamaya yetmiyor mu aklımız?
Kimdi zalim, her kim ise haklımız.
Başımızdan çekip gitmez mi ölüm?

Eleniriz içinde bir eleğin,
Bir perdeye düşer hükmü feleğin.
Kırılır kanadı süslü meleğin,
Gönül acıları tatmaz mı ölüm?

İnsan aşka muhtaç, sevgiye açta,
Ölümün izi var ak düşen saçta.
Kurulmuş bir saat vurur da, kaçta,
İnsanı toprağa katmaz mı ölüm?

Hamit Hayal / Gönen / 18.07.2013


Leave a comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Slideshow