Her şey anılarda, artık geç”; Dedin

Bir hüzün deminde derdini sordum,
“Veremim, çürüdü bende iç”; Dedin.
“Bu aşktan geriye ne kaldı ” ; Dedim,
“Bir gönül yarası, belki hiç”; Dedin.

Zahiri olsa da şu aşk-ı âlem,
Bir hüküm verilir, kırılır kalem.
Ey erken solmuş gül ey bahtsız lâlem,
“Gönülden gönüle aşk bir göç”; Dedin.

Bir giden bir daha gelir mi geri,
Yastayım, yalnızım o günden beri.
“Dön dedim”; Yeniden yenilmez peri,
“Tükendi, kalmadı bende güç” ; Dedin.

Kaderden bir hüküm alan yüzünü,
Zihnimde bir resim kalan yüzünü;
Okudum ben aşkın yalan yüzünü,
“Doldur bir kadehi, sende iç”; Dedin.

Alev denizinde nardan bir ömür,
Tükendi, kalmadı vardan bir ömür;
Seven nasıl alır yardan bir ömür,
“Huzur-u mahşere kalsın öç”; Dedin.

Seveni sevene bir mahkûm eden,
Sormuyorum artık her neyse neden.
Yenildim ruhumla, tükendi beden,
“Sen de bundan sonra bir yol seç”; Dedin.

Yıllar sonra gerçek aşkı ararken,
Hep himmet diledim yara sararken.
“Hayal Beyi, bir gün kavl-i kararken,
Her şey anılarda, artık geç”; Dedin.

Hamit Hayal / Gönen / 2 Aralık 2012

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.