Canımı yaktığını kim, nereden bilecek

Elemlerinle dolu bir baht ile yaşarken,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.
Bir hayalin peşinde mesafeler aşarken,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Dağlarda estirirken kederin yellerini,
Nehirlere doldurdum gözümün sellerini.
Sen ise ellerimden çekerken ellerini,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Saklı umutlarımı alıp gittin ya bir gün
Gözden ırak illere ettin de beni sürgün.
Kader bana da belki gülecek diye bir gün,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Umudumun bittiği bir anda ortaya çık,
Gönül dağları aşan yollar sonsuza açık.
Güneşi sıvamaya yetmiyor artık balçık.
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Yüreğimde ebedi bir yer eden bilecek.
Özüne esir ruhum, hasta beden bilecek
Canımı yaktığını kim, nereden bilecek,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Hamit Hayal / Gönen / 27.08.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.