Ben senden öğrendim sevgiyi annem

Üstüme titreyip, gererken kanat,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem;
Annem dünyada ki en derin sanat,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Bir dünya ekleyip, dünyama katan,
Yorgun bedenimde bir kalpsin atan;
Yıllar sonra bir gün ufkumda batan,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Allahın katında bir anne demek,
Bilirim ne imiş bir ömrü yemek;
Vicdanda karşılık bulmuş bir emek,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Sağda yalpalarım, çözemem solu,
Sen koydun önüme en doğru yolu;
Kalbimde hasret var, gözlerim dolu,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Gül desem adına, solacak bir gün,
Korkarım gözlerim dolacak bir gün;
Annelerde mutlu olacak bir gün,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Hayat artık değil şenlik ve oyun,
Yıllardır taşırım bükük bir boyun.
Duyun beni bugün, anneler duyun,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Kar yağmasın gönlündeki dağlara,
Bülbül konsun gül donanmış bağlara;
Yüzün dönsün yine coşkun çağlara,
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Kalbimde yazıldı sonsuza adın,
Nice hasretimde bir buruk tadın;
Annem annelerden çok başka kadın;
Ben senden öğrendim sevgiyi annem.

Hamit Hayal / Gönen / 12.05.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.