Belki kader dedin, ağlayamadın

Yenilmiş bahtımla savrulan benim,
Belki kader dedin, ağlayamadın;
Yanıp bir ateşte kavrulan benim,
Belki kader dedin, ağlayamadın.

Belki de hep sordun; “Sen nasıl yarsın?”
İnan ki hüznünle sen bende varsın;
Ruhumda bir ateş, dağımda karsın,
Belki kader dedin, ağlayamadın.

Kalp denen yandıkça bir tutam etin,
Aşkın imtihanı ne kadar çetin;
Şimdi solmuş bir yüz, sararmış betin,
Belki kader dedin, ağlayamadın.

Kader emelini dermek üzere,
Bir veda haberi vermek üzere;
Bu aşkta son akşam ermek üzere,
Belki kader dedin, ağlayamadın.

“Sevgiye saplanmış bir ok” dediler,
Ulaşmak istedim: “Yol yok” dediler;
“Bir hicret deminde, ol yok” dediler,
Belki kader dedin, ağlayamadın.

Hamit Hayal / Gönen / 24.01.2014

About Author:

Leave A Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.