Gönen akşamlarında
                             Bir meçhul sevgiliye

Aşkımız bir masala dönse de, tutkum benim
Bir alevden közün var Gönen akşamlarında.
Her aklıma düştükçe tutulur nutkum benim
Hasretimsin, özün var Gönen akşamlarında.

Nasıl sensiz kalarak başardım yalnızlığı
Hayaline dalarak aşardım yalnızlığı.
Bahtsız sokaklarında yaşardım yalnızlığı
Satır satır cüzün var Gönen akşamlarında.

Yıldızları toplayıp verdim avuçlarına
Seni sakladım düşte gönlümün uçlarına.
Aklına hiç geldi mi ak düşer saçlarına
Bir ebedi güzün var Gönen akşamlarında.

Sen yine aşka sığın, kiraz dudağın yansın
Benim yaralı kalbim hıçkırıkla uyansın.
Bu yalnız sokaklarda beni bir sen duyansın
Benim için hüzün var Gönen akşamlarında.

Aslında bir itiraf hicranları kusuşun
Alnıma ölüm yazar bir siperde pusuşun.
Sende tutsak olmuşum, aşka sağır susuşun
Verilmiş bir sözün var Gönen akşamlarında.

Kelepçeli düşlerde kalbimi aldın esir
Deniz gözlü sevgili sarhoşluğuma tesir.
Yazsam şiir eksiktir, yetmez dil ile nesir
Unutulmaz yüzün var Gönen akşamlarında.
                                        Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.