Hasretten ölmeye mecbur muyum ben?

Hakmıdır gözlerin perişan etsin,
Düşlere dalmaya mecbur muyum ben?
Gündüz hayaline daldığım yetsin,
Geceme almaya mecbur muyum ben?

Senden istediğim tutunmaya el,
Bir ömür bitmede, bükülmede bel;
En çıkmaz yerinde düşlerimin gel,
Bir garip kalmaya mecbur muyum ben?

Ruhumda fırtına estiren sözler,
Hayat ışığımın yandığı gözler;
Bilmem gönül neden hep seni özler,
Mecnunun olmaya mecbur muyum ben?

Ben bu sevda ile bitip, yansam da,
Bir gün geleceksin diye sansam da;
Dilimden düşmesen, her gün ansam da,
Gözlerim dolmaya mecbur muyum ben?

Gözümden süzülen her damla yaşta,
Hasreti bulursun, gönlünden taşta;
Sevda listesinde adım en başta,
Sararıp, solmaya mecbur muyum ben?

Bir ümit ver artık, bir ışık yak ta,
Belki son çaremiz kaldı bir hakta,
Sen de gözyaşınla gönlünden akta;
Arayıp, bulmaya mecbur muyum ben?

Bende ki bu gönül sığmaz engine,
Kim var bu dünya da düşmüş dengine;
Sen bakma yüzümün solmuş rengine,
Hasretten ölmeye mecbur muyum ben?

    Hamit Hayal / Gönen / 18.04.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir