Gönülden gönül’e yol arıyorum

Ömür geçti bir tadımlık rüyada,
Gönülden gönül’e yol arıyorum.
Bilmiyorum kaç adımlık dünya da,
Gönülden gönül’e yol arıyorum;

Belki de hep hâlâ aynı yerdeyim,
Ben kendi içimde bana perdeyim;
Bilmiyorum zaman, zemin nerdeyim,
Gönülden gönül’e yol arıyorum.

Bir sevda ki köklerimden söktüğü,
Çok olmuştur kudretimin çöktüğü;
Her dem gülün gözyaşını döktüğü,
Gönülden gönül’e yol arıyorum.

Hakikatin yaşandığı bir özle,
Hal dilimden niyaz ettiğim sözle;
Artık perde inmiş, görmeyen gözle,
Gönülden gönül’e yol arıyorum.

İnsan kitabının çözmek cüzünü,
Hak gönülde görmek başka yüzünü;
Aşkın çıkmazında yenip hüzünü,
Gönülden gönül’e yol arıyorum.

Nicedir bir yangın düştü içime,
Hal benzedi bir tarifsiz biçime.
Artık ruhsat alıp sonsuz göçüme,
Gönülden gönül’e yol arıyorum.

                    Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir