Ey hüküm sahibi perdeni kaldır

İnsan kaderini yazmış bir kalem,
Sır içinde sırda kalmış bir haldır.
Ruhun derininde bir sonsuz âlem,
Ey hüküm sahibi perdeni kaldır.

Yıkıldı göğümü taşıyan direk,
Bir ömür boş çektim bahtımla kürek;
Tutuş gözyaşımdan yandığım yürek,
Doldurur kepçeni ummana daldır.

Âlemde şanın var, derdini kusta,
Ey kudretli felek sensin en usta;
Nasıl geçti ömür, bir lahza susta,
Bundan sonra yolum bir çıkmaz faldır.

Islandım gecenin bu loşluğundan,
Tükendim kalbimin bomboşluğundan;
Belki de bir halin sarhoşluğundan,
Gözlerim ziyasız, dillerim lâldır.

                  Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir