Deli gönül

Hakikat yaşadın yalan içinde,
Manasız bühtanın zan deli gönül.
Bir dünya kurmuşsun talan içinde,
Canan nerde, hani can deli gönül?

Nem varsa özümden aldı gitti yar,
Çekmiyor dizlerim, ruhum ihtiyar.
Bir zamanlar bende idim bahtiyar,
Hakikat mazide an deli gönül.

Boşlukta kalıyor uzatsam elim,
Aklara büründü saçımda telim.
Ne zaman tükendim eğildi belim,
Ayaklar altında şan deli gönül.

Artık taşımıyor dumandır başım,
Çağlarım tükendi ihtiyar yaşım.
Birgün dikilecek semaya taşım,
İstersen sultan ol, han deli gönül.

Eski sevdam yangın alır özümden,
Esiriyim dönemem ben sözümden.
Sırrın perdesini kaldır gözümden,
İster ağla, inle, yan deli gönül.

Nice ötelere yol geçer burdan,
Bir zülfü perişan ol geçer burdan;
Kervan menzilinde, kol geçer burdan,
Bir tadımlık ömür, kan deli gönül.

                          Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir