İçeriğe geç

Aylar: Haziran 2011

Özledim

Kategori: Din Tasavvuf Şiirleri, ve Şiirler

Alem düşerken sensiz, inlerken yerde beşer,
Mazlumun imdadına erişini özledim.
Ey aklım kudretim ol, ey iman bende yeşer,
Ümidi nice kula verişini özledim.

Biz ayrılan yolların solunda, sağındayız,
Yine Bedri aratan zor Uhut dağındayız.
Ey efendim yine biz şirk ve put çağındayız,
Putları yıkıp yere serişini özledim.

Senden başka her şaha, padişaha, hana ret,
Çilesiz bülbüllere, gülşen’de nihana ret.
Alemler efendisi sensiz bir cihana ret,
İtaat eden bir ümmet derişini özledim.

Kainat zikrederken yüce Rabbi an be an,
Unutulmuş hakikat, ehl-i dilde yok beyan.
Efendim siz bir zaman Kisra’ya mektup yazan,
Yanmış gönülde yara sarışını özledim.

Benim sonsuz mürşidim, her müşkülüme arif,
Lütfen düşüme girin, doğruyu edin tarif,
Siz ne muhteşem resul, sanatkâr, ince, zarif,
Nice farklı milletten karışını özledim.

Efendim bu ayrılık, bu hasret beni yerde,
Nolur ölüm bulmasın nurun olmayan yerde.
Bir imdat eyle bize, yalnız bir ümit ver de,
Mekke’den Medine’ye varışını özledim.

Efendim bir rüyamda szi gördüm, yüzünle,
Gam mı, keder mi desem, belki biraz hüzünle;
Beni bahtiyar kılan, insan olan özünle,
İslam’ın sonsuz tadı barışını özledim.

                                            Hamit Hayal

Bu alem

Kategori: Değişik Şiirler, ve Şiirler

Katresi kaldıysa aşkın özümde,
Almaya kepçeni daldır sevdiğim.
Özümü bitirdim, Leyla gözümde,
Bu işte öyle bir haldır sevdiğim.

Felek bir pervane döner başımda,
Hep sitem olacak yalnız taşımda.
Belki de kırk, elli, atmış yaşında,
Akıbet bir kuru saldır sevdiğim.

Ne kaldı elimde, ne aldım, sattım,
Garip gönüllere benden ne kattım?
Şafaklarda doğdum, gece de battım,
Söyleyemez dilim, laldır sevdiğim.

Rüyalar görsen de birbirinden hoş,
Bu dünya değirmen, bu alem ne boş.
İdrakten uzağım, başım hep sarhoş,
Diyemem ki düştüm, kaldır sevdiğim.

Kuzuya benzermiş, kimisi kurda,
Gelenler gidiyor, durmuyor burada.
Gönlüm sarayında bir lahza dur da,
Boşaldı kadehler doldur sevdiğim.

                           Hamit HAYAL

Bilmez bu şehir

Kategori: Gönen Şiirleri, ve Şiirler

Benim bu şehir de can olduğumu,
Elekte elensem bilmez bu şehir;
Belki bir gönülde han olduğumu,
Sevdaya belensem bilmez bu şehir.

Hasretler kemirir, ayrılık yerde,
Yalnızlık içimde döner bir derde;
Gecesi üstümde hep perde, perde,
Merhamet dilensem bilmez bu şehir.

Dert inletir, sitem beni yaralar,
Belki bir gün dost kapımı aralar;
Çare değil bağlansam da karalar,
İnleyip, ilensem bilmez bu şehir.

Yıllar var ki zihnim hayal kurmada,
Ruhum kasvet eder, aklım durmada;
Gönen’den bir derin gölge vurmada,
Bülbülce çilensem bilmez bu şehir.

Gönen’in yağmıyor dağlarına kar,
Özümde bir alev beni hep yakar;
Vefasız gelir mi, yolara bakar,
Ardınca dillensem bilmez bu şehir.

Gönen’e olmayan bir yolda şimdi,
Ağlarsın gözlerim var dol da şimdi;
Bu zulme bir şahit sen olda şimdi,
Derinden bilensem bilmez bu şehir.

                     Hamit Hayal

Bugün

Kategori: Ayrılık Şiirleri, ve Şiirler

Gönlüm gurbet elde nicedir yasta,
Ak düştü saçıma, kar yağdı bugün.
Haber aldım sıla küsmüş, yar hasta,
Yüreğimde onmaz yaram var bugün.

Deli gönül derin inle, kal kırık,
Susuz kalmış kuru kökte dal kırık.
İflah etmez bundan sonra hal kırık,
Gözüm ırmağında ömrüm zar bugün.

Ne vuslat var, bir murada ne erdim,
Zaman bir vefasız, çaresiz derdim.
Bu hasret ağlattı, ömrümü verdim,
Anladım ki yola düşmek zor bugün.

Bir zamandı sevgilerden bir ağda,
Ümidim tükendi kaldım bir dağda;
Ötme bülbül bugün gül soldu bağda.
Yüreğimde köze döndü nar bugün.

Ben sevdiğim öne düşmüş baş ile,
Yol gözledim bir sitemkâr  taş ile.
Islanmış bir mektup, gözde yaş ile,
Dönülmez ummana daldı yar bugün.

                            Hamit Hayal

Yalnızsın diyor

Kategori: Değişik Şiirler, ve Şiirler

Nice zaman var ki, bu sessiz gece,
Yalnızlıklar tattım `yalnızsın` diyor.
Sanki gözlerınde derin bilmece,
Ne ümitler kattım, `yalnızsın` diyor

Gölgeler uzayıp, vakit erince,
Yeniden başlıyor gece, derince.
İnsanın kaderi gönül verince,
Bir belaya çattım `yalnızsın` diyor.

O sancı sanki ben yalnız kalınca,
Saplanan bir mızrak kalbe dalınca.
Nihayet kurduğum saat çalınca,
Uzağa fırlattım `yalnızsın` diyor.

Belki de bu böyle bir ömür benle,
Sadece bir sual `hangi nedenle`?
Kabına sığmaz ruh, köhne bedenle,
Ne elemler tattım `yalnızsın` diyor.

Ne varsa alem de sevmek adına,
Varamadım bir sevdanın tadına.
Yıllar sonra bile düşse yadına,
Hep içime attım `yalnızsın ` diyor.

                      Hamit Hayal