Benimle sonsuza dalmadı şehir

Neyim ve nasılım, halimi sor ki
Gurbette kapımı çalmadı şehir.
Sevdasız yaşamak o kadar zor ki
Elimi uzattım, almadı şehir.

Sanki bir çıkmazda yazıldı belam
Özüne düşmez mi ehlinin selam?
Sözler mi tükendi, bitti mi kelam
Özgürlük istedim, salmadı şehir.

Bin hatıra kalır belki şu andan
Aşkın gerçeğine uyan rüyandan.
Adına gül dedim, namına handan
Benimle sonsuza dalmadı şehir.

Bir sevdanın ateşini yak bende
Yardan önce yaralara bak bende.
Ne zaman tecelli etti Hak bende
Bir seraba döndü, kalmadı şehir.

Hamit Hayal / Gönen / 11.12.2018

Gönlümde bir yere düşen Trabzon

Maliksin sır denen yüce saklıma
Ey gönül yurdumda gülşen Trabzon.
Hasret alevinde her gün aklıma
Ne zaman kavrulsam düşen Trabzon.

Belki hiç solmayan ilk o gül tacım
Bir şuh kahkahaydı gönül ilacım.
Orda ilk hasretim, orda ilk acım
Onulmaz yaramı deşen Trabzon.

Ölüm elbet yalnız bedenler için
Hep kördüğüm derim nedenler için.
Bir aşk bu, bahta tac edenler için
Bir sonsuz kahkaha neşen Trabzon.

Rengin hatıralar var, nice anım
Aklıma düştükçe yanmaz mı canım.
Sağımda zor gurbet, hicran sol yanım
Ne olur bir mektup döşen Trabzon.

Ömrü var bu şehrin sevda ağımda
Kalbi tutkularım, kopmaz bağımda.
Aşkın düş mevsimi, gençlik çağımda
Gönlümde bir yere düşen Trabzon.

Hamit Hayal / Gönen / 02.06.2016

Belki hiç olmadı bildiğin şehir

Senin bu hasretle kopmaz mı bağın
Bir güzelle kavl-i karar gibisin.
Bir kader hükmü mü, hüzün her çağın
Her Mayıs bir gülü arar gibisin.

Ey gönlüm kederler içinde ilen
Kimsin sen, var mı bir adını bilen?
Belki bitmeyecek bir ömür çilen
Hep böyle bir yara sarar gibisin.

Hayal et bu aşkın rengini mor da
Her seven yanar bir kızılda, korda.
Bir gönül kapısı açmak hep zorda
Sanki yüce dağlar yarar gibisin.

Hazan değip, hüzünlerle solmayan
Hangi gül var bir gün yeri dolmayan?
Yıllar sonra bile senin olmayan
Bir yarin zülfünü tarar gibisin.

Hüzün çiçekleri Mayısta açar
Bir gölge düşlersin, o senden kaçar.
Aşkın mevsiminde kalmış ta naçar
Bu aşka verilmiş zarar gibisin.

Kader bu, düşünü etmişte tehir
Hüzün yüreğinde bir arsız nehir.
Belki hiç olmadı bildiğin şehir
O şimdi nerdedir, sorar gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 28.01.2016

Bu kahraman millet, Türk Anadolu

Hüzün bize kader, ağlarken dil şen
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.
Yine bir sevdayla gül açmış, il şen
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Şu kara toprağa bir ömür katan
Alp Arslan ceddindi, Fatihti atan.
Bir gül bahçesinde sonsuza yatan
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Toprağa düşerken bile en metin
Ruhun mu muzdarip, sızlar mı etin?
Dünyada ölmekten daha ne çetin
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Daha bir fidansın tazesin, dinçte
Dünyayı zül saydık, ölümü hiç de.
Çağlayan en derin hasret var içte
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Her öykün bir akıl, zarafet nükten
Kader mesul tutmuş Hak denen yükten.
Allah’a emanet her şehit Türkten
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Sarsılmaz irade, kalp iman dolu
Sarp dağlardan geçti istiklal yolu.
Bu kahraman millet, Türk Anadolu
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Hamit Hayal / Gönen / 20.02.2016

Vatan

Bahtıma yazılmış mukaddes mülküm
İlk ve son adımı attığım toprak.
İmanla yoğrulmuş en yüce ülküm
Vatan her duyguyu tattığım toprak.

Belki de kaderin en güzel cüzü
Cennetten bir misal burada yeryüzü.
Ne zaman kalbime düştüyse güzü
Nice hasretime kattığım toprak.

Benzim solar belki, sararır betim
Ruhumla yanarım, muzdarip etim.
Şafak sökmesini bekler her yetim
Uğrunda belaya çattığım toprak.

Çok bayramlar tattık, ağladık yasta
Kem talih dedim ben her arsız kasta.
Sevmekle vurgunum, gülüne hasta
Nice aşka dilek tuttuğum toprak.

Ya sonsuz hayaldir ya da bir rüya
Vatan bir âlemdir, farklı bir dünya
Sevenler de ölür, hakikat bu ya
Koynunda sonsuza yattığım toprak.

Hamit Hayal / Gönen / 04.02.2016

1 2 3 4