İnsan gerçeğine dönecek bir gün

İnecek bir ucu gökteki perde,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.
Kalbin hakikati bulduğu yerde
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Neyi arıyoruz biz gözyaşında
İbret her faninin yalnız taşında.
Herkes bir rol almış ta en başında
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Kaderin elinde kim değil esir
Ölüm vicdanlara etmez mi tesir?
Derin bir hikâye, sonsuz bir nesir
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Bu alem bir veda evinden zemin
Zaman akıp gitti buradan demin.
Kim değil bir yolcu olmaktan emin
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Hakikat bir sırdır, nedende neden
Ruha giydirilmiş bir köhne beden.
Dünyayı kendine yar ve mülk eden,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

                             Hamit Hayal

Sana bu âlemde bir Allah yeter

İmani bir aşkla vurulan kalbim
Ezel de, ebed de pir, Allah yeter.
Yaradan aşkıyla durulan kalbim
Sana bu âlem de bir Allah yeter.

Hikmeti tecelli eden de kişi
Hakikati arar neden de kişi.
Ölmeden ölmeli beden de kişi
Arınsın kalbinden kir, Allah yeter.

Hakikat dilinde belki hiçimde
Maşuka âşık kalp ağlar içimde.
Çözmüşüm sırrını en saf biçimde
Allah’tan her hayır, şer, Allah yeter.

Yaratan katından gönlümüze bağ
Hangi nefis ölmüş hangi nefis sağ.
Zamana ant olsun, şahit olsun çağ
Niyazda bir kalple er, Allah yeter.

Bizimle kaderi karmış olan Zat
Özümden cüzüme sarmış olan Zat.
Bize bizden yakın varmış olan Zat
Göz ile gönlümde nur, Allah yeter.

İnsanı ya aşık ya maşuk eder
Takdir kaleminin yazdığı kader.
İsyan derdimdendir bende bu keder
Hakikat yoluna gir, Allah yeter.

                              Hamit Hayal

Kalbimde münşidir Rahmanın Arşı

Rahmani ve rahmi adla okunan
Çözmesi vakidir her kutun beni.
Şeytani her hamle bana dokunan
Yaktığı malumdur her putun beni.

Kalplerde vesvese yüklenen orun
Çözülmez her günah başka bir sorun.
Hak batıla mahkum, mağduru zorun
Gelinde bu demde avutun beni.

Bilinen bir gerçek, çözülmez her sır
Vicdan mı mahkûmdur, akıl mı kısır?
Secdeye değmezse alnım her asır
Mühürlü kalplerde unutun beni.

Azaptan çok ağır, çetin günahtan
Ömrümce titredim, çekindim ahtan.
Her kim ki hemhaldır, Rahmani şahtan
Mümin ve Müslüman bir tutun beni.

Dilimde Allah’a itaat marşı
Kalbimde münşidir Rahmanın Arşı.
Bu çağda en zalim Callud’a karşı
Bir kardeşi sayın Davut’un beni.

Hamit Hayal / Gönen / 27.10.2018

Bu dünyanın değil mümini handan

Bir yenik sevdayla bitti son sefer
Mehter hicranları vuruyor şimdi.
Sonsuz uykusunda yalnız bir nefer
Hüzünle kalbimi buruyor şimdi.

Talih bize çok mu gördü yaşamı
Zafer sarhoşunun vurgun akşamı.
Bağdat’ı kaybettik, yitirdik Şam’ı
Gözümde yaş yeni kuruyor şimdi.

Yükseliş düşüşe evrildiği gün
Yönümün geriye çevrildiği gün.
Zafer taçlarının devrildiği gün
Hatıramda taze duruyor şimdi.

Ne ruhum ayakta, yücede ne ser
Kim ölmeyi ister, kim ümit keser?
Yorgun coğrafyamda gam yeli eser
Nerde kaldım diye soruyor şimdi.

Bu dünyanın değil mümini handan
Kaldı mı nur için geçecek candan?
Mazlumlar ağlarken zalim bir yandan
Kim bilir ne düşler kuruyor şimdi.

Gelmiyor içimden koyulmak işe
Çare yok ağzımda dökülen dişe.
Ne zaman yol döner yeniden Niş’e…
Bu hikâye beni yoruyor şimdi.

Hamit HAYAL / Gönen / 27.01.2016

Kimin yazmaz ”Hüvelbaki”, taşında

Bir gölgeden bir hakikat var olmaz,
Duçar olan derdi ile ağlarmış;
Bu dünya hiçbir kimseye yar olmaz,
Aşkı buldum diyen bile ağlarmış;

Kimi uçmak ister, arar bir kanat,
Kimi için zulüm sonsuz bir sanat;
Tahtlar düşer, viran olur saltanat,
İnsan için hayat çile, ağlarmış.

Bir kapıya yaklaş, bir kalbe sokul,
Ne öğretir hayat denen bu okul?
Ey Âdemden doğma aşktan olma kul,
El ağzında düşer dile, ağlarmış.

Uzak menzillere hayal kuranlar,
Bir bilinmez uzak eldir turanlar;
Alnı açık, başları dik duranlar,
Bir hükümle solan güle ağlarmış.

Aşıkların kurumuş gözyaşında,
Sevda vardır her sözünün başında.
Kimin yazmaz “ Hüvelbaki”, taşında,
İçten yanar döner küle, ağlarmış.

Hamit Hayal / Gönen / 02.11.2013

1 2 3 4