Aşkı bulamazsın gönül

Önce iman et ve eğil
Aşkı bulamazsın gönül.
Vuslat Hakkın hükmü değil
Aşkı bulamazsın gönül.

Her sevende gelir başa
Gözlerin bulanır yaşa.
Bak ibret al karataşa
Aşkı bulamazsın gönül.

Gül vefasız ne desende
Dönersin bir ele sende.
Karış git bir yele sende
Aşkı bulamazsın gönül.

Dostta ara, elden sor da
Kolayda mı? Hangi zorda?
Bir ömür yansan da korda
Aşkı bulamazsın gönül.

Anlarsın ki kınandığın
Bir imtihan sınandığın.
Hayal edip, inandığın
Aşkı bulamazsın gönül.

                    Hamit Hayal

Senin içinde ağladım

Veda ederken bu aşka,
Senin içinde ağladım.
Kimse bilmez benden başka,
Senin içinde ağladım.

Yüreğinden silmiyorsun,
Gel diyorum, gelmiyorsun.
Aşk ağlatır bilmiyorsun,
Senin içinde ağladım.

Ne elemde ne de hazda,
Özümü bul derin kaz da.
Ben nice bahar da, yaz da,
Senin içinde ağladım.

Katlanacak var mı bir fert,
Kara günden kaldı bu dert.
Hükmün ağır, eylemin sert,
Senin içinde ağladım.

Mana yüklü bir bilmece,
Çözülmüyor hece hece.
Ben bir ömür gündüz gece,
Senin içinde ağladım.

             Hamit Hayal

Bir türlü dönmüyor

Ayrılığa koşan yollar önümde
Bulutlar dağıldı, sisler kalmadı.
Bir başka mevsime döndü yönümde
Kalbimde o eski hisler kalmadı.

Bende nasibimi aldım sökümden
Dalımı kuruttum, kırdın kökümden.
Yıldızlar kayarken sona gökümden
Yaldızlar döküldü, süsler kalmadı.

Hakikat, bir virane halin şu anki
Sebepsiz harcanan zamana yan ki.
Güllük gülistanlık bir bağda sanki
Dargınlıklar bitti, küsler kalmadı.

Güller mi? Gözümde bir kuru deste
Bir türlü dönmüyor sarhoşluk meste.
Aşkımız mı? Vurgun yemiş bir beste
Sevmeye ruh veren sesler kalmadı.

                                  Hamit Hayal

Kaderime gölge düşen muamma

Bütün hasretleri yük ettin bana
Dedin ki “Ayrılık izana kalsın.”
Ne güldürdün beni ne yettin bana
Gönül sürgünlerim Fizan’a kalsın.

Dillere ah düşer, saplanır döşe
Hükmüdür her aşkın, hep kalka düşe.
Sevgilim meylimiz aşk denen düşe
Bu dünya seveni üzene kalsın.

Adalet yakışır hak bilir merde
İnsaf hangi ilde, merhamet nerde?
Hala inmiyor mu gözünden perde?
Sanmam ki bu dünya ezene kalsın.

Beni teslim alan Hak’ka “Hu” amma.
Eylemim isyankâr, sözüm “Tu” amma.
Kaderime gölge düşen muamma
Veririm bu sırrı, çözene kalsın.

Benim bu halime gözünü yum da
Aşkın alevinde eriyor mumda.
İnsaf bekle benden, bir vefa um da
Çözülmez kördüğüm mizana kalsın.

                          Hamit Hayal

Sana bu âlemde bir Allah yeter

İmani bir aşkla vurulan kalbim
Ezel de, ebed de pir, Allah yeter.
Yaradan aşkıyla durulan kalbim
Sana bu âlem de bir Allah yeter.

Hikmeti tecelli eden de kişi
Hakikati arar neden de kişi.
Ölmeden ölmeli beden de kişi
Arınsın kalbinden kir, Allah yeter.

Hakikat dilinde belki hiçimde
Maşuka âşık kalp ağlar içimde.
Çözmüşüm sırrını en saf biçimde
Allah’tan her hayır, şer, Allah yeter.

Yaratan katından gönlümüze bağ
Hangi nefis ölmüş hangi nefis sağ.
Zamana ant olsun, şahit olsun çağ
Niyazda bir kalple er, Allah yeter.

Bizimle kaderi karmış olan Zat
Özümden cüzüme sarmış olan Zat.
Bize bizden yakın varmış olan Zat
Göz ile gönlümde nur, Allah yeter.

İnsanı ya aşık ya maşuk eder
Takdir kaleminin yazdığı kader.
İsyan derdimdendir bende bu keder
Hakikat yoluna gir, Allah yeter.

                              Hamit Hayal

1 2 3 174